„Á miðvikudögum mátti ekki selja vín“

Fjöl­miðla­mað­ur­inn Egill Helgason rifj­aði upp Reykja­vík fyrri ára í pistli sem hann birti á sam­fé­lags­miðlum í gær. Þar lýsir hann borg­inni eins og hún var á ung­lings­árum hans og ber saman við mann­lífið í mið­borg­inni í dag.

Egill segir að Reykja­vík hafi á þeim tíma verið mun smærri og frá­brugðn­ari þeirri borg sem hún er nú. Hann rifjar upp að mikið hafi verið um reglur og tak­mark­anir í borg­ar­líf­inu og að yfir­völd hafi haft strangt eft­ir­lit með ýmiss konar mann­lífi. Meðal ann­ars hafi veit­inga­stöðum ekki verið heim­ilt að setja borð og stóla utandyra og lög­regla hafi gripið inn í ef slíkt var reynt.

Í pistl­inum segir Egill að ungt fólk hafi því ekki safn­ast saman á úti­veit­inga­stöðum eins og tíðkast í dag. Þess í stað hafi margir hist á gang­stéttum í mið­bænum, meðal ann­ars við Útvegs­bank­ann þar sem skjól var við göngu­götu. Hann rifjar einnig upp að fá kaffi­hús eða veit­inga­staðir hafi höfðað sér­stak­lega til ungs fólks á þessum tíma, utan staða á borð við Mokka og Café Tröð.

Egill nefnir jafn­framt að áfeng­is­lög­gjöf hafi verið mun strang­ari en nú. „Á mið­viku­dögum mátti ekki selja vín,“ skrifar Egill meðal ann­ars. Öldurhús hafi lokað snemma og gestir þurft að mæta með góðum fyr­ir­vara áður en dyrum var lokað. Að hans sögn hafi þetta leitt til mik­illar neyslu sterkra drykkja og almennrar ölv­unar.

Í pistl­inum kemur einnig fram að götu­listir og tón­list­ar­flutn­ingur hafi ekki verið vel lið­inn. Ef fólk tók upp hljóð­færi á götum úti hafi lög­regla oft gripið inn í. Egill minn­ist meðal ann­ars lista­manns­ins Stefáns frá Möðrudal sem stundum spil­aði á harm­ónikku í mið­borg­inni þegar vel viðr­aði.

Að lokum segir Egill að Reykja­vík nútím­ans sé mun frjáls­legri og líf­legri en sú borg sem hann ólst upp í. Hann telur þró­un­ina hafa verið í átt til auk­ins frelsis og að borg­ar­lífið í dag sé bæði skemmti­legra og opn­ara en áður fyrr.