Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, utanríkisráðherra, hefur birt fallega og áhrifamikla færslu á Facebook þar sem hún minnist systur sinnar, Karítasar „Kaju“ Gunnarsdóttur, sem lést fyrir þremur árum.

„Fyrir þremur árum og tveimur dögum fórum við Kjartan með Kaju systur austur á Þurá. Þar sem henni leið best. Þar átti hún einhvern veginn alltaf heima. Og þar var jarðtengingin sjálf,“ skrifar Þorgerður.

Hún lýsir síðasta deginum sem Kaja dvaldi á Þurá með fjölskyldu sinni sem „undurfögrum og björtum“ og rifjar upp augnablik sem sitja eftir sterkt í minningunni.

„Þegar við komum að Þrengslabrún blasti Suðurlandið við, Ölfusið, sveitin okkar og fjöllin. Og Kaja, í öllum sínum þjáningum, brosti aðeins, hallaði sér fram og sagði – sjáið þetta, sjáið þessa fegurð,“ skrifar hún.

Þorgerður segir að þegar þau hafi komið í hlaðið hafi hestarnir tekið á sprett í átt að fjölskyldunni, „eins og þeir væru að bera hinstu kveðju til drottningarinnar og bestu vinkonunnar. Þakka henni fyrir allt gamalt og aðallega gott.“

Hún segir daginn á Þurá aldrei líða úr minni, erfiðan en jafnframt gefandi.

„Fyrir okkur sem eftir lifum og elskuðum Kaju endalaust eru minningarnar allar svo dýrmætar. Oft haldreipið sjálft,“ segir Þorgerður.

Hún þakkar einnig heilbrigðisstarfsfólki á krabbameinsdeild Landspítalans fyrir stuðninginn og að hafa gert síðustu ferð Kaju mögulega.

„Ég get seint fullþakkað heilbrigðisstarfsfólkinu á krabbameinsdeild Landspítalans fyrir útsjónarsemina og hjálpina við að láta þessa stund fyrir Kaju – og okkur hin – verða að veruleika. Það var ekki sjálfgefið,“ skrifar hún.

Í færslunni segir Þorgerður að í dag sé dánardagur Kaju og að söknuðurinn sé enn mikill.

„Ég sakna hennar á hverjum degi, finnst að hún eigi að vera hjá mér, með mér í öllu því sem við höfum bardúsað saman í gegnum tíðina,“ segir hún og bætir við að hún tali oft við systur sína í huganum.

„Ég spjalla oft við Kaju um börnin okkar eða bara um landsins gagn og nauðsynjar. Fæ ráð. Hún er hérna. Og ég mun alltaf halda áfram að tala um hana. Þið verðið að sætta ykkur við það. Hún var einfaldlega best.“