Mikil umræða hefur átt sér stað undanfarna daga um að hvort fólk sem á augljóslega enga möguleika að vinna forsetakosningar á Íslandi skaði ímynd embættisins með því að bjóða sig fram. Telja sumir slíkt skemma fyrir lýðræði meðan aðrir segja lýðræðinu sé best borgið með þessu kerfi. Sagnfræðingurinn Stefán Pálsson skrifaði í gær um málið.
„Í forsetakosningunum 2016 voru fjórir frambjóðendur sem náðu ekki hálfu prósenti hvert. Muniði hvaða fólk þetta var? (Ekki gúggla…),“ skrifaði Stefán á samfélagsmiðlinum Facebook.
„Það voru Ástþór Magnússon, Elísabet Jökulsdóttir, Guðrún Margrét Pálsdóttir og Hildur Þórðardóttir. Olli framboð þeirra fjögurra verulegu tjóni á kosningunum fyrir átta árum? Voru þau ekki bara agnarlítil hraðahindrun í þeim sunnudagsrúnti sem forsetakjörið fyrir átta árum var? Hefði það breytt miklu þótt þessi fjögur hefðu verið sex eða jafnvel átta?
Ef marka má ýmsa sem tjá sig fjálglega um forsetakosningar eru smáframboð sem þessi að eyðileggja allt, stórskaða jafnvel orðspor og ímynd forsætisembættisins og þess vegna sé forgangsatriði að fjölga undirskriftum til að fækka þessum fylgislitlu frambjóðendum um einn eða tvo.“
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Athugasemdir