Aríel segir hvalkjöt umhverfisvænan mat: „Erfitt að meta greind dýra“

Sjó­liðs­for­ing­inn og for­maður Sjó­manna­dags­ráðs Reykja­víkur Aríel Pét­urs­son telur að Íslend­ingar eigi halda áfram að veiða hval og færir rök fyrir því að borða hval­kjöt sé í raun umhverf­is­vænn kostur.

„Mig langar aðeins að stinga niður penna vegna hval­veið­aum­ræð­unnar, sér­stak­lega vegna stóla­skipta í mat­væla­ráðu­neyt­inu. Ég vil byrja á því að nefna að lotn­ing mín fyrir þessum stór­kost­legu verum er mikil og mér þykir vænt um hvali rétt eins og öll dýr jarðar. Ég er þó, rétt eins og hér­umbil þrír fjórðu alls mann­kyns, kjöt­æta – eða öllu heldur alæta. Ég reyni þó að halda ein­hverju heil­brigðu jafn­vægi milli kjöts, græn­metis, kol­vetna o.s.frv. í neyslu minni,“ skrif­aði Aríel á sam­fé­lags­mið­il­inn Facebook fyrr í vik­unni en hann tæklar meðal ann­ars þau rök að hvalir séu svo gáfuð dýr að það sé ekki rétt að veiða þá.

Aríel talar um að það séu fleiri dýr séu gáfuð og nefnir að þorskum finn­ist gott að láta klappa sér og hægt sé að hafa stein­bít sem gælu­dýr heima í stofu.

„Þetta á meðal ann­ars við um svín líka. Þau eru gjarnan sett í fimmta sæti yfir greindustu dýr jarðar á eftir kol­krabb­anum, öpum, höfr­ungum og fílum, þótt vissu­lega sé erfitt að meta greind dýra eftir við­miðum mann­skepn­unnar. Það er þó ágætis sam­fé­lags­sátt um það að rækta svín til mann­eldis og ég er ekki með þessu að koma með áfell­is­dóm yfir neyslu svína­kjöts enda tek ég þátt í því sjálfur og frá­bið mér ábend­ingar þess efnis að ég sé að stunda „whataboutisma“ þó að sam­an­burð­ur­inn sé vissu­lega gerður til að benda á tví­skinn­ung­inn í umræð­unni.“

Umhverfisvænn matur

„Þá komum við að græna vinkl­inum í umræð­unni. Því hefur verið fleygt fram að stoppa verði hval­veiðar því stór­hveli bindi svo mikið kolefni. Ég hef gaman af talna­leik­fimi og langar því að setja upp lítið reikn­ings­dæmi. Ein lang­reyður er sögð binda 33 tonn á lífs­leið­inni. Sami hvalur gefur af sér að jafn­aði 30 tonn af kjöti sem ætti að vera nóg til að fæða alla 135 þús­und íbúa Reykja­víkur einu sinni. Samkvæmt norskri töl­fræði eru 1,9 kg af CO2 sem losna í and­rúms­loftið við fram­leiðslu af hverju kílói af bein­lausu hval­kjöti. Það eru því 57 tonn af CO2 sem mynd­ast í fram­leiðslu þess­ara 30 tonna bein­lauss kjöts. Ef sami hópur (Reyk­vík­ingar) hefðu neytt bein­lauss nauta­kjöts í þess­ari mál­tíð væri los­unin 3 millj­ónir tonna af CO2, eða ríf­lega fimm­tíu­falt meiri. Að neðan má sjá sam­an­burð kolefn­is­spors eftir nokkrum neyslu­vörum til glöggv­unar. Ef við erum heið­ar­leg í umræð­unni og ef okkur er raun­veru­lega annt um að halda kolefn­is­spori okkar í skefjum þá er hval­kjöt umhverf­is­vænt kjöt,“ skrif­aði sjó­liðs­for­ing­inn.

Ferðamönnum hefur fjölgað

Aríel segir að allar veiðar til mann­eldis eigi að hafa sjálf­bærni og mann­úð­lega aflífun að leið­ar­ljósi og að sjálf­bærni hafi náðst á lang­reyða­veiðum und­an­farin ár. Aðeins séu veiddar 161 lang­reyður af 40 þús­und sem eru við strendur Íslands.

„Hvað hið síð­ar­nefnda varðar þá hefur kapp verið lagt á að gera betur í aflíf­un­ar­ferl­inu og stytta það eins og mögu­legt er svo það sé eins mann­úð­legt og hægt er. Þar má vissu­lega gera betur, rétt eins og við allar veiðar á villtum dýrum. Að lokum kemur almenn­ings­á­litið úti í heimi. Því hefur verið haldið fram að hval­veiðar Íslend­inga skaði ferða­iðn­að­inn en þá er nær­tæk­ast að líta til þess að frá því þær voru leyfðar á ný árið 2008 hefur fjöldi ferða­manna hér um bil fjór­fald­ast og þykir sumum nóg um. Fókusinn í dýra­vel­ferð ætti að mínu mati allur að fara í að berj­ast fyrir bættum aðbún­aði hús­dýra og auk­inni áherslu á free-range búskap.“

Aríel endur svo pistil­inn á sam­an­burði á hval­kjöti og ýmsum öðrum hlutum.

„Samhengi hlut­anna­Tafla til að setja þetta í sam­hengi:1 ferð til Tene = 1400 kg CO21 kg nauta­kjöt = 99,8 kg CO21kg eld­is­rækja = 27 kg CO21kg svína­kjöt = 12 kg CO21kg hrís­grjón = 4,5 kg CO21 kg hval­kjöt = 1,9 kg CO2“