Harmurinn lifir með Vigfúsi: „Maður talar stundum við þá þótt maður fái ekkert svör“

Vigfús Mark­ús­son skip­stjóri hefur gengið í gegnum raunir sem lifa með honum ævi­langt. Árið 1983 fórst Bakkavík ÁR í inn­sigl­ing­unni að Eyr­ar­bakka. Þrír bræður voru um borð. Vigfús komst einn af. Hann hélt samt áfram á sjónum og á að baki 50 ár, sem skip­stjóri lengst af. Ein af hans upp­á­halds­slóðum er Brjálaði hrygg­ur­inn.

Vigfús segir sögu sína í Sjó­ar­anum.

Myndir og bók

Vigfús er spurður hvort hann ætli ekk­ert að fara að hætta á sjónum og segir hann að allir séu að spyrja hann að þessu. „Ég tek fyrir eitt ár í einu. Mér finnst þetta vera gaman. Mér líður vel úti á sjó.“

Vigfús Mark­ús­son skip­stjóri.

Mynd: Aðsend

Og úti á sjó getur hann stundað áhuga­mál sitt sem er ljós­myndun, en Vigfús tekur gjarnan myndir af því sem ber þar fyrir augu svo sem skip í brælu. Svo vann hann að bók sem kom út árið 2013 og heitir Saga bát­anna. Vélbátar smíð­aðir eða gerðir út frá Eyr­ar­bakka. Grunn­ur­inn í bók­inni er frá nafna hans heitnum Jónssyni á Eyr­ar­bakka, en Vigfús Mark­ús­son fékk blöð nafna síns og hélt vinn­unni áfram. „Þegar ég var á Tómasi var ég að dunda mér við þetta á frí­vakt­inni.“

Hann á líka áhuga­mál í landi, en það teng­ist reyndar sjónum. „Ég er með sum­ar­bú­stað alveg við sjó­inn á Eyr­ar­bakka og þar er ég með spjald á sjó­garð­inum með öllum nöfn­unum á skerj­unum. Öll sker eru með nöfn.“

Það hefur mikið vatn runnið til sjávar síðan vél­bát­ur­inn Bakkavík ÁR 100 fórst eftir að hafa fengið á sig brot­sjó fyrir utan sundið sem markar inn­sigl­ing­una til Eyr­ar­bakka. Þrír bræður um borð. Einn komst af.

Harm­ur­inn hlýtur að búa með Vigfúsi.

„Já, hann er alltaf í manni.“

Hann hugsar til bræða sinna.

„Maður talar stundum við þá þótt maður fái ekk­ert svör. Maður biður stundum bænir.“

Sjá þátt­inn í heild sinni hér.