Kom í jólafrí til Íslands en snéri ekki til baka

Vefurinn og vinnan á bak­við Paz.is sam­einar mörg af helstu áhuga­málum Maríu en hún leggur áherslu á ein­fald­leika bæði í elda­mennsku og þegar kemur að skreyt­ingum á heim­il­inu. Sjálf hefur María gengið í gegnum margt í líf­inu, en til­vera hennar hefur tekið stakka­skiptum þónokkrum sinnum í gegnum tíð­ina.

Mynd / Unnur Magna

María á ættir að rekja til Spánar og bjó þar fyrstu árin en faðir hennar er spænskur og móðir hennar íslensk. Fimm ára gömul fór hún til Íslands í jóla­frí með móður sinni en dvölin lengd­ist og fór það svo að þær snéru ekki til baka og hófu nýtt líf á Íslandi.

„Ég veit ekki hvort það hafi verið upp­haf­legt plan hjá henni að snúa aldrei aftur,“ segir María um ákvörðun móður hennar.

„Það varð úr að hún hringdi í pabba og skildi við hann í gegnum sím­ann. Þá voru tím­arnir aðrir, dýrt að fljúga milli landa, lang­línusím­töl rosa­lega dýr og heim­ur­innn svo miklu stærri og fjar­lægðin meiri en er í dag þar sem hægt er að ferð­ast ódýrt milli landa og spjalla tímunum saman gegnum snjall­símafor­rit án þess að það kosti krónu.“

María segir þetta hafa haft bæði góð og slæm áhrif á sig. „Ég var auð­vitað búin að tengj­ast spænsku fjöl­skyld­unni minni sterkum böndum og kunni bara spænsku. Ég var því alveg mál­laus þegar við fluttum til lands­ins en skildi íslensk­una vel og var því fljót að ná henni.

María Gomez prýðir for­síðu Vikunnar

Íslenska fjöl­skyldan mín var mér alveg ókunn nema afi minn sem við fluttum til, ég hugsa að það hafi bjargað mér alveg að hafa búið hjá honum fyrst um sinn með mömmu. Hann var ynd­is­legur og hafði mikla ást á mér, við vorum mjög náin þar til hann dó þegar ég var níu ára. Á þessum tíma var erfitt að vera hálfur útlend­ingur, Ísland var ekki þetta fjöl­menn­ing­ar­sam­fé­lag sem við þekkjum í dag. Það að heita Gomez vakti alltaf upp spurn­ing­una hvort ég væri ekki íslensk.

Ég var líka mjög dökk miðað við íslensk börn. Ég tók þetta afar nærri mér, vildi ekki vera öðru­vísi og hætti því alveg að tala spænsku og kenndi mig á tíma­bili við þáver­andi stjúpa minn. Það ent­ist þó ekki lengi því ég er og verð alltaf Gomez.  Ég hef alltaf fundið til mik­ils sökn­uðar til spænsku fjöl­skyld­unnar, menn­ing­ar­innar og mat­ar­ins en ég er miklu lík­ari spænska fólk­inu mínu og hef alltaf haldið góðum sam­skiptum við það. Ég hef aldrei tengst íslensku móð­ur­fjöl­skyldu minni og er í ekki í sam­bandi við neinn nema móð­ur­ömmu og hálf­systur móður minnar, sem ég hef mikið dálæti á.“

Þetta er aðeins brot úr við­tal­inu við Maríu, en í nýjasta tölu­blaði Vikunnar má lesa það í heild sinni. Þar má að auki finna upp­skriftir frá Maríu af jóla­mat fjöl­skyld­unnar og myndir af glæsi­legu jóla­boði sem hún hélt fyrir Vikuna. 

Myndir / Unnur Magna