Breytti lífi sínu með skynsemina að leiðarljósi

Fyrir fimm árum var María Hlín Eyj­ólfs­dóttir illa á sig komin og und­ir­lögð af verkjum. Hún ákvað að leita sér aðstoðar til að brjót­ast úr ástand­inu og hefur með dugn­aði, elju og skyn­semi náð undra­verðum árangri.

„Lífið er allt annað í dag,“ segir María, sem stundar nám­skeiðið enn af fullum krafti auk þess að hlaupa og fara í fjall­göngur á sumrin.

„Mik­il­væg­ast af öllu er að halda í gleð­ina. Að missa aldrei sjónir af henni. Ef mér hefði ekki tek­ist að halda í hana í gegnum þetta allt þá veit ég hrein­lega ekki hvernig þetta hefði farið. Kannski hefði ég bara gef­ist upp,“ segir María Hlín Eyj­ólfs­dóttir, starfs­maður á leik­skól­anum Jökla­borg.

Fyrir fimm árum tók María ákvörðun um að breyta um lífs­stíl eftir að hafa glímt við ofþreytu og verki um langt skeið. Hún skellti sér í heim­sókn til Heilsu­borgar en í stað þess að undir-gang­ast heilus­mat hjá hjúkr­un­ar­fræð­ingi og láta skoða matar­æði, hreyf­inu og svefn eins og margir gera, skráði hún sig í Heilsu­lausnir – hóp­tíma þar sem lögð er áhersla á alhliða hreyf­ingu.

„Auðvitað var ekk­ert grín að byrja,“ játar hún. „Ég hafði ekki stundað neina hreyf­ingu lengi og var í engu formi, gat varla gengið og leið illa með sjálfa mig. Fyrir utan að ég var með alls konar verki. Meðal ann­ars krónískan höf­uð­verk vegna gam­alla meiðsla á hálsi. En ég var stað­ráðin í að gef­ast ekki upp og fékk góða hvatn­ingu frá þjálf­urum og þátt­tak­endum á nám­skeið­inu.“

Í sam­ráði við þjálf­ar­ana seg­ist María hafa ákveðið að gera allar breyt­ingar rólega. Hún mætti til dæmis í rækt­ina þrisvar í viku til að byrja með á meðan hún var að koma því upp í vana og tók matar­æðið smám saman í gegn og var ekk­ert að mæla árang­ur­inn í lækk­aðri fitu­pró­sentu heldur bættri líðan. „Með öðrum orðum var ég ekk­ert að umturna lífi mínu með ein­hverjum öfgum,“ segir hún. „Ég held nefni­lega að stærstu mis­tökin sem fólk gerir þegar það ákveður að snúa við blað­inu sé að ætla sér of mikið á of skömmum tíma. Allt á að ger­ast á einu bretti. Eins og í Biggest Looser. Ég held að það sé ein helsta ástæða þess að fólk gefst oft upp.“

María var illa á sig komin og und­ir­lögð af verkjum þegar hún leit­aði sér aðstoðar.

Ekki leið á löngu þar til María fór að verða vör við breyt­ingar á sjálfri sér. Á einu ári varð hún lík­am­lega hraust­ari en hún hafði verið um langt skeið og það sem meira er: and­leg líð­anin tók stakka­skiptum. Hún hélt því áfram með skyn­sem­ina að leið­ar­ljósi og fimm árum síðar kveðst hún vera allt önnur en þegar hún steig fyrst inn á stöð­ina illa á sig komin og und­ir­lögð af verkjum.

„Lífið er allt annað í dag. Ég er létt­ari en það sem skiptir meiru er að ég er í betra formi og mér líður betur and­lega. Reyndar fæ ég enn höf­uð­verki af og til en með reglu­legri hreyf­ingu hefur mér tek­ist að draga úr þeim,“ segir hún og kveðst enn stunda hóp­tím­ana af fullum krafti. Að auki er hún byrjuð að hlaupa og fara í fjall­göngur á sumrin til að brjóta upp rútín­una.

Spurð hvort hún eigi ein­hver ráð handa fólk sem er í svip­uðum sporum og hún var sjálf í segir María að fyrsta skrefið sé að leita sér aðstoðar. „Taktu skrefið og fáðu hjálp. Faglega hjálp. Það er ekk­ert að því. Ég veit það getur verið erfitt. En treystu mér, það marg­borgar sig,“ segir hún glað­lega.

Texti / Roald Eyvinds­son