Harmi slegin fjölskyldan syrgir Freyju: „Þín verður saknað það sem eftir er“

„Freyja, móðir okkar, systir, dóttir, fjöl­skylda, vinur og kollegi. Þín verður saknað það sem eftir er og þú munt ávallt lifa í hjörtum okkar. Við elskum þig.“

Freyja Egils­dóttir var myrt á heim­ili sínu í Danmörku þann 2. febr­úar 2021. Fjöl­skylda Freyju minnt­ist hennar í dag með fal­legum orðum í minn­ing­ar­grein sem birt­ist í Stift­stidende Århus.

„Veturinn 2021 var Freyja skyndi­lega tekin frá okkur og skyldi hún eftir sig tvö ung börn, stjúp­son, aldr­aða móður, þrjár systur og stóra fjöl­skyldu sem eru harmi slegin. Hún skilur eftir mikið tóm sem verður aldrei fyllt.“

„Það var eitt sem Freyja þráði meira en allt og það var að stofna sína eigin fjöl­skyldu. Hún elskaði og dáði börnin sín þrjú, Alex, Lúkas og Emmu. Hún var harmi slegin þegar hún missti tví­bura­systur Emmu í fæð­ingu.“

Sjá einnig: Sorg­ar­saga Freyju -„Erum í áfalli“-Stúlkan frá Selfossi elskaði flat­kökur og íslenska nátt­úru

Fjöl­skylda Freyju seg­ist hafa fengið mik­inn stuðn­ing fjöl­skyldu, vina og sam­fé­lags­ins í Malling, þar sem Freyja bjó. Þau segja það hafa veitt sér mikla huggun á þessum erf­iðu tímum:
„Frá okkar dýpstu hjartarótum viljum við þakka öllum þeim sem hafa hugsað til okkar og gefið okkur styrk,“ skrifar fjöl­skylda hennar.

Sjá einnig: Þetta er mað­ur­inn sem myrti Freyju – Leiddur fyrir dóm­ara með brotin gler­augu

Farið er yfir ævi­á­grip Freyju sem fædd­ist árið 1977 og ólst upp á Selfoss. 17 ára gömul flutt­ist hún til Aust­ur­ríkis þar sem hún bjó hjá fjöl­skyldu sem hún var enn í sam­bandi við. „Nokkrum árum seinna, eftir mennta­skól­ann, flutti hún ein síns liðs til Frakk­lands til þess að fara í nám. Þar var hún, eins og alls staðar ann­ars staðar, vin­sæl og vel liðin.“

„Freyja var mjög klár, hún átti auð­velt með að læra og tal­aði fimm tungu­mál. Á leið sinni heim frá Frakk­landi heim­sótti hún fjöl­skyld­una sína í Aust­ur­ríki og tvær systur sínar sem bjuggu í Danmörku. Freyja var hug­fangin af Danmörku og hún ákvað að búa þar um tíma, sem varð að lokum öll hennar ævi.“

„Glað­lynda Freyja okkar, sem vildi öllum allt það besta og hafði mikla samúð, var alltaf hjálp­söm og reyndi alltaf að hvetja fólkið í kringum sig. Hún var mik­ill tón­list­arunn­andi og naut þess að dansa við tón­list, hún elskaði liti og mál­aði fal­legar myndir sem glöddu alla ást­vini hennar.“