Jón Lúðvíksson vildi fyrirfara sér 9 ára: „Það var migið á mig“

„Ég var tossi, ég var leið­in­legur, ég var alltaf fyrir og hnakkles­blindur og kenn­arar sögðu bara við mig það verður aldrei neitt úr þér,“ segir Jón Lúð­víks­son í hlað­varps­þætt­inum 10 bestu.

Jón hefur marga fjör­una sopið. Hann var mis­not­aður sem barn, níu ára gam­all hélt hann á hníf við hjartað á sér og reyndi að mana sjálfan sig til að stinga sig, hann segir skóla­kerfið hafa brotið sig eins mikið niður og mögu­legt var og fór hann út í harða neyslu á ung­lings­ár­unum.

Jón segir frá erf­iðri æsku sinni, hann átti góða for­eldra, en skóla­kerfið brást honum og köll­uðu kenn­arar hann meðal ann­ars heimskan.
Jón varð fyrir mik­illi stríðni en vill þó ekki kalla það ein­elti. Hann seg­ist margoft hafa komið sér í aðstæður sem leiddu af sér að brotið var á honum.

„Það var migið á mig, ég var klæddur úr föt­unum, það var krotað á mig en ég gerði oft ekk­ert fal­lega hluti við aðra. Mér finnst orðið ein­elti, við gerum okkur að svo miklum fórn­ar­lömbum það er mín per­sónu­lega skoðun,“ segir Jón og heldur áfram: „Af því að þeir sem raun­veru­lega ganga í gegnum ein­elti, það er skelfi­legt. Ég er á þeim stað að ég get ekki sagt að ég hafi orðið fyrir ein-elti, mér finnst það ekki þannig. En ég kom mér í þær aðstæður að ég lét brjóta á mér, ég get sagt það. Af því að ég var lít­ill, hræddur, óör­uggur og taldi mig þurfa að fá nið­ur­læg­ing­una frá öðrum til að fá sam­þykki.“

Segist Jón hafa trúað því að með því að leyfa öðrum að brjóta á sér, yrði hann sam­þykktur. „Ég trúði svo mörgu sem var rangt af því að ég vildi svo mikið til­heyra.“

Jón segir frá því að þegar hann var í kringum níu ára gam­all var hann mis­not­aður. „Ég var ginntur, ég var plat­aður. Ég hafði ekki vit­neskju eða gáfur til þess að vita að þetta var rangt og ég sagði aldrei neinum frá þessu eða tal­aði um þetta við neinn og eng­inn vissi þetta.“

Segir Jón mis­notk­un­ina hafa haft það í för með sér að allt innra með honum var mjög dautt á hans yngri árum. Hann hafði ekki hug­mynd um hvað nánd væri, hann vissi ekki hvernig hann ætti að taka á móti ást og umhyggju og hélt að fólk vildi ein­ungis kyn­líf frá sér.

Þessi van­líðan Jóns leiddi hann út í mikla neyslu, en á tíma­bili var hann heim­il­is­laus. Jón fann sér sama­stað í vinnu­hús­næði sem ekki var lengur í notkun og braust inn í það. En þangað fór hann þegar hann hafði ekki sofið í langan tíma og þurfti að taka sér kríu, eins og hann orðar það.

Á þessum tíma vann hann fyrir, eins og hann segir sjálfur, kóng­ana í und­ir­heimunum. En segir hann sið­leysi sitt hafa verið mikið og hann hafi stundað mikið af skipu­lögðum afbrotum.

„Það er margur sárs­auki sem ég þekki í líf­inu. Það er búið að halda hníf þrisvar upp að háls­inum á mér, það er búið að svipta mig frelsi þannig ég þekki mjög margar lífs­raunir,“ segir Jón.

Nú hefur hann hins vegar verið edrú í 21 ár, en segir hann að þrá hans fyrir líf hafi verið það sem bjarg­aði honum.

„Mér var boðið að fara út og smygla pen­ingum á milli landa í skipi sem ég hefði fengið fullt fullt af pen­ingum fyrir. Með AK-47 í hönd­unum, um borð í skipi að verja þetta. Ég þráði að gera þetta því mér fannst þetta töff. En það var eitt­hvað innra með mér sem sagði þú vilt líf. Þú vilt geta búið eitt­hvað til fyrir þig.“

Hægt er að hlusta á við­talið í heild sinni hér að neðan.