Ragney Líf: „Var oft spurð hvers vegna ég væri að æfa með félaginu af því að ég væri ekki fötluð“

Ragney Líf Stef­áns­dóttir, sem er með CP-lömun sem hún segir að sé ekki sjá­an­leg í til­felli sínu en háir henni þó mikið, hefur orðið fyrir ýmiss konar for­dómum í gegnum árin. Ragney var við­mæl­andi í helg­ar­við­tali Mannlífs.

Í við­tal­inu talar Ragney meðal ann­ars um for­dóma, en hún seg­ist hafa af og til orðið fyrir for­dómum í gegnum tíð­ina vegna fötl­unar sinnar og þá sér­stak­lega vegna þess að það sést ekki á henni að hún er með fötlun.

„Ég æfði lengi sund með Íþrótta­fé­lagi fatl­aðra og var oft spurð hvers vegna ég væri að æfa með félag­inu af því að ég væri ekki fötluð.

Fatlaðir ein­stak­lingar hafa sumir sagt að ég sé með rosa­lega litla CP-lömun; það er þá strax gert lítið úr þessu. Ég ætl­aði einu sinni að fara í ferð en sagð­ist svo ekki treysta mér af því að það átti að fara í fjall­göngu og sagði að ég væri með CP-lömun þótt það sæist ekki á mér og myndi ganga hægt og verða fljótt þreytt og þá benti ein­stak­lingur mér á annan aðila sem væri að fara í ferð­ina sem væri með miklu meiri skerð­ingu en ég.

Ég hef heyrt um fleiri sem eru með „ósýni­legar“ hreyfi­haml­anir og fatl­anir sem hafa mætt miklu skiln­ings­leysi.“

Ragney segir að svona við­bröð – svona for­dómar – hafi áður fyrr, sér­stak­lega á ung­lings­ár­unum, gert það að verkum að hún lok­aði sig svo­lítið af og skamm­að­ist sín fyrir að vera með fötlun.

„Þetta hafði mjög slæm áhrif á mig áður fyrr en ég er núna orðin miklu sterk­ari og stolt af því að vera með þessa fötlun og er farin að nýta mér þetta til að gera mig sterk­ari. Ég er líka farin að opna augu ann­arra fyrir því að við erum alls konar.

Við erum bara ein­stak­lingar fyrst og fremst. Fötlunin fylgir okkur alltaf, er hluti af okkur og gerir okkur að þeim sem við erum; allir þessir kostir, gallar og eig­in­leikar gera mig að mér. Fötlunin er hluti af mér og gerir mig að Ragney – mann­eskj­unni sem Ragney er.

Ég vil að það að vera með fötlun sé ekki litið á eitt­hvað sem er öðru­vísi heldur að okkur sé bara tekið eins og við erum. Sam­fé­lagið á ekki að búa til eitt­hvað til­búið box eða ákveða fyrir fram hverjir séu í ákveðnum hópum heldur á sam­fé­lagið að aðlaga sig að þörfum hvers og eins en ekki við ein­stak­ling­arnir að aðlaga okkur að þörfum sam­fé­lags­ins.“

„Þetta hafði mjög slæm áhrif á mig áður fyrr en ég er núna orðin miklu sterk­ari og stolt af því að vera með þessa fötlun og er farin að nýta mér þetta til að gera mig sterk­ari.“

Helg­ar­við­tal Mannlífs má lesa í heild sinni hér.