Brynjar Níelsson blandar sér í umræðu um sölu Íslandsbanka: „Varlega í söluferli sumarhúsanna“

Brynjar Níelsson, aðstoð­ar­maður inn­an­rík­is­ráð­herra, hefur blandað sér í umræð­una um sölu á hlut rík­is­ins í Íslands­banka.

Það vakti nokkra athygli í gær þegar Ragnar Þór Ing­ólfs­son, for­maður VR, fjall­aði um söl­una með lík­inga­máli þar sem ekki var verið að selja hlut í banka heldur sum­ar­bú­staði í eigu VR með afslætti í sam­tali við Vísi. Hann sagði síðan að ef hann við­hefði slíka vinnu­brögð yrði honum ekki sætt sem for­manni, en Ragnar hefur kallað eftir afsögn Bjarna Bene­dikts­sonar fjár­mála­ráð­herra vegna máls­ins, en Mannlíf fjall­aði um málið í gær.

Boðinn var út um fjórð­ungs hlutur rík­is­ins í bank­anum og var umfram eft­ir­spurn gíf­ur­lega mikil. Sölu­verðið var á 117 kr hver hlutur, en á sama tíma var verðið skráð 122 í Kaup­höll­inni. Afslátt­ar­verðið í ljósi umfram eft­ir­spurn­ar­innar hefur valdið mik­illi óánægju, sér­stak­lega þar sem að bréfin hækk­uðu strax um tvö pró­sent svo gróði fjár­fest­anna strax á fyrsta sól­ar­hring orð­inn nokkur.

Sumarhúsamarkaðurinn gæti farið á hliðina

Brynjar heldur áfram með lík­ingu við sölu sum­ar­húsa en sagan er aðeins önnur en hjá Ragnari. Brynjar segir sögu af því að stétt­ar­fé­lagi fái í hendur á sjö­unda þús­und sum­ar­húsa sem eru metin á um tvö hund­ruð millj­arða, í upp­gjöri við erlenda aðila.

„Stétt­ar­fé­lagið hyggst selja sum­ar­húsin þar sem stétt­ar­fé­lagið vill ekki vera fast­eigna­fé­lag í sam­keppni við félags­menn sína. Auk þess liggur fyrir að stétt­ar­fé­lagið þarf á fjár­munum að halda þar sem það hefur verið rekið með halla síð­ustu árin. Halli síð­asta árs var til að mynda 288 millj­arðar króna. Ljóst þykir að var­lega þurfi að fara í sölu­ferli sum­ar­hús­anna svo sum­ar­húsa­mark­að­ur­inn fari ekki á hlið­ina,“ segir Brynjar í færslu á Facebooksíðu sinni.

Í sög­unni er sett á lagg­irnar sér­hæfð stofnun til að sjá um söl­una. Stofn­unin fær til liðs við sig fjölda sér­fræð­inga, inn­lendra sem erlendra, sem sér­hæfa sig í sölu sum­ar­húsa. Að feng­inni ráð­gjöf sér­fræð­ing­anna er afráðið að selja sum­ar­húsin á 2-3 árum, í nokkrum áföngum. Ferlið er kynnt opin­ber­lega fyrir öllum hags­mun­að­ilum og ekki síst fyrir stétta­fé­lag­inu sjálfu, sem sam­þykkir fyr­ir­komu­lag söl­unnar.

Hverjir eru að krefjast afsagnar?

„Í fyrsta áfanga eru seld sum­ar­hús fyrir um 55 millj­arða króna. Við­skiptin eru talin við­skipti árs­ins af þar til bærum aðilum, sem best þekkja til sum­ar­húsa­mark­að­ar­ins. Þegar kemur að næsta áfanga, 9 mán­uðum síðar, hafa sum­ar­hús almennt séð hækkað tölu­vert í verði, eins og aðrar fast­eignir. Hvert sum­ar­hús í eigu stétt­ar­fé­lags­ins er nú metið að með­al­tali á 40 millj­ónir króna og hafa sum­ar­húsin aldrei verið verð­lögð hærra. Það liggur þó fyrir að kaup­endur sum­ar­húsa eiga því að venj­ast að fá ein­hvern afslátt, jafn­vel 5-10%, ef mörg hús eru keypt í einu lagi,“ segir Brynjar.

Síðan eru seld 1.380 sum­ar­hús fyrir 53 millj­arða stað­greitt, með 4,1% afslætti af ásettu verði sem jafn­gildir því að hvert sum­ar­hús hafi verið selt á 38,4 millj­ónir króna.

„Krafist er afsagnar for­manns stétt­ar­fé­lags­ins, af aðilum sem:

1. a) hafa ekki kynnt sér málið,
2. b) hafa kynnt sér málið en hafa – kannski eðli­lega – ekki nægi­lega þekk­ingu til að geta skilið það, eða
3. c) hafa kynnt sér málið og skilja það en kjósa að kalla það spill­ingu, af því þeir telja það sér til fram­dráttar,“ segir Brynjar að lokum.