Hjalti Úrsus er mjög ósáttur út í ákæruvaldið: „Bíddu; er Árni rétthentur eða örvhentur?“

Hjalti Úrsus talar við Hildi Maríu Sæv­ars­dóttur um mál sonar síns, Árna Gils Hjalta­sonar, sem sat sak­laus í fang­elsi á sínum tíma í 277 daga, en hann hafði verið dæmdur í Hér­aðs­dómi Reykja­víkur til fjög­urra ára fang­els­is­vistar fyrir til­raun til mann­dráps árið 2017. Lands­réttur sýkn­aði svo Árni Gils í fyrra. Árni Gils lést dag­inn eftir að við­talið var tekið. Hér er brot úr við­tal­inu.

Passar ekk­ert saman

Hjalti Úrsus segir að tækni­deild lög­regl­unnar hafi aldrei farið á vett­vang glæps­ins eða meints glæps. „Hefðu þeir bara tekið þessa þrjá blóð­dropa og séð að þeir voru úr Árna sjálfum, þá hefði verið ólík­legt að hinn hefði orðið fyrir miklum skaða þarna. Hann er stór, hann er 2,05 metrar og senni­lega 190 kíló. Rosalega stór og sterkur.“ Þegar Oddgeir lög­maður [innsk. blm. Oddgeir Ein­ars­son var verj­andi Árna] sagði að það væru engar blóðprufur, þá sagði ákæru­valdið að það skipti ekki máli úr hverjum blóðið væri. Ég bara: ha? Skiptir ekki máli? Ákæru­valdið fór í allt of mik­inn ham ein­hvern veg­inn.“ Tækni­deildin var ekki kölluð til að sögn Hjalta Úrsus og engar ljós­myndir teknar af áverk­unum. „Það var ekk­ert blóð, ekk­ert DNA, það var ekk­ert vopn. Þeir náðu að fela það allt. Öll rann­sóknin var í því­líkum molum. Og svo líka spít­al­inn. Ég var að djöfl­ast í spít­al­anum og kona þar, sem sá um sam­skipti, sagði að í kjöl­far þessa máls myndu þau breyta starfs­reglum og ef um væri að ræða ofbeld­is­mál þá yrðu teknar myndir. En þarna voru ekki teknar myndir og þau segja að það verði að taka mynd af svona áverka með kvarða; þá hefðu þeir kannski séð að sárið var eftir skó­sóla eða ekki hníf. Áverkinn sem hann kom með á spít­al­ann var um fjög­urra sentí­metra breiður en dýptin á sár­inu var 0,8 milli­metrar, ef hann hefði stungið hann hefði dýptin verið um þrír milli­metrar. Eða fimm milli­metrar. Þetta er svo ein­falt; dýptin á sár­inu – þetta passar ekk­ert saman.

Við áfrýj­uðum til Hæsta­réttar og Hæsti­réttur sagði að í fyrsta lagi væri einn dóm­ari og að það þyrfti að hafa fjöl­skip­aðan dóm. Svo tóku þeir út smá­texta úr dómnum; þar stendur að ákærða hefði mátt vera ljóst með því að slást við brota­þola með svo hættu­legu vopni að þá gæti illa farið, hvort sem hann héldi sjálfur á hnífnum eða hann héldi um hníf brota­þola, sem var með hníf­inn, og þarna segir bara Hæsti­réttur að mað­ur­inn sé ekki að fara í fang­elsi ef þið vitið ekki einu sinni hvort það var hann sem hélt á hnífnum eða hinn. Svo segja þeir: Hver er staða brota­þola ann­ars vegar og ákærða hins vegar?

Og svo átti Árni að hafa stungið hann með vinstri. Bíddu; er Árni rétt­hentur eða örv­hentur?“

Hægt er að horfa á við­talið í heild sinni hér.