Forsetinn var að brúna kartöflur þegar að-merkið hvarf

Halla Tóm­as­dóttir, for­seti Íslands, hefur nú útskýrt hvað fór afvega þegar hún ávarp­aði nýlát­inn páfa „Pope Francis“ í umdeildri sam­fé­lags­miðla­færslu. Hún var að elda lamba­hrygg fyrir hádeg­is­mat­inn annan í páskum þegar henni „brást boga­listin“.

„Ég var að brúna kart­öflur með páska­lamb­inu um leið og ég var að skrifa þessa frægu sam­fé­lags­miðla­færslu. Ætlun mín var að tengja við opin­bera síðu Frans páfa á Instagram svo ég sló inn Pope Francis og fékk upp @franciscus,“ segir Halla. „Ég bað eig­in­mann­inn (sem var að taka út hrygg­inn) að kanna hvort um rétta síðu væri að ræða á meðan ég kláraði kart­öfl­urnar og færsl­una í nokkrum flýti áður en mamma kom í mat.“

Hún tekur fulla ábyrgð á hryggi­legu mis­tökum og harmar hvarf að-merk­is­ins. „Í lát­unum fór að-merkið (@) for­görðum og því fór sem fór. Á því axla ég fulla ábyrgð og breytti færsl­unni að loknum hádeg­is­verði þegar mér hafði verið bent á mín mis­tök.“

Halla þakkar þjóð­inni fyrir að fylgj­ast með mál­færi hennar. „Ég þakka ykkur sem standið vakt­ina og minnið okkur öll á mik­il­vægi þess að við stöndum saman vörð um okkar ein­stöku tungu. Ég er með ykkur í liði. Ég get ekki lofað ykkur því að ég geri ekki fleiri mis­tök, ég er mann­leg og vil vera það því ég trúi að af mis­tök­unum lærum við mest og minnst lærum við þegar við teljum sjálfum okkur og öðrum trú um að við vitum allt best.“

Hún segir kjarn­ann í skila­boðum páfa vera að: „Við þekkjum sjaldn­ast allar hliðar mála og fátt er að mínu mati mik­il­væg­ara en að við séum börnum okkar góð fyr­ir­mynd og vöndum orð okkar og gjörðir og sýnum þannig að við búum yfir þroska til að skipt­ast á skoð­unum og ræða mál af virð­ingu, umhyggju og kær­leik.“

Um helg­ina mun Halla sækja útför Frans páfa og nú þegar hefur hún sótt minn­ing­ar­stund um hann. „Áhuga­samir geta lesið ákall hans um að við sinnum betur okkar sam­eig­in­lega heimi(li) í bréfi hans „Laudato si”“. Þá vísar hún til orða Frans páfa um að „það þurfi ein­ungis einn ein­stak­ling til að vonin lifi og að hvert okkar geti verið sá ein­stak­lingur!“