Rannsaka grun um morð á tugum flóttamanna á leið til Kanaríeyja

Rannsókn hefur verið hafin eftir að um 70 manns lét­ust í grimmi­legum „aftökum á hafi úti“ þegar þau reyndu að ná til Kanarí­eyja.

Samkvæmt fréttum voru sum þeirra myrt og lík­unum hent í Atl­ants­hafið. Eft­ir­lif­endur segja að nokkrir hafi verið skotnir eftir að bát­ur­inn varð fyrir vél­ar­bilun og hafi auk þess verið yfir­hlað­inn.

Spænska frétta­veitan Okdiario greinir frá því að 20 til 30 flótta­menn séu til rann­sóknar, grun­aðir um að hafa framið morðin. Þeir eru sagðir vistaðir í flótta­manna­mið­stöðvum um þessar mundir. Fréttir herma að fórn­ar­lömbin hafi fyrst verið sökuð um að stela vatni og síðar um galdra þegar birgðir um borð fóru að þverra.

Einnig er haft eftir eft­ir­lif­endum að nokkrir hafi dáið úr þorsta og hungri, á meðan aðrir köst­uðu sér sjálfir fyrir borð eftir að hafa orðið vit­stola af völdum ofþorn­unar. Ekki liggur fyrir hvort konur eða börn séu meðal fórn­ar­lamba.

Spænska strand­gæslan bjarg­aði um 250 manns af bátnum vestur af borg­inni Dakhla í Vestur-Sahara, um 426 kíló­metra frá Kanarí­eyjum, eftir að flutn­inga­skip sem fór hjá sendi út neyð­ar­kall þann 24. ágúst.

Samkvæmt yfir­völdum greindu eft­ir­lif­endur frá því þegar þeim var komið í land í Arguineguin á suð­ur­strönd Gran Canaria 25. ágúst að um 320 manns hefðu lagt af stað í ferð­ina áður en vand­ræði komu upp á hafi úti.

Í júní stað­festi spænska lög­reglan að hún hefði hafið rann­sókn eftir að lík fimm flótta­manna fund­ust í sjónum við Balear-eyjar, bundin á höndum og fótum.

Fyrstu vanga­veltur sner­ust um hvort þeir hefðu verið myrtir og hent í sjó­inn. Ætt­ingjar hinna látnu, sem allir voru frá Sómalíu, sögðu síðar að þeir hefðu verið fjötraðir í dauða­ritúali eftir að þeir lét­ust úr hungri á leið­inni til Evrópu.

Þeir höfðu verið á báti sem spænska strand­gæslan bjarg­aði 8. maí, 100 kíló­metra frá Alicante, með 16 karl­mönnum sem allir glímdu við ofþornun og önnur heilsu­far­s­vanda­mál, auk eins lát­ins manns um borð. Báturinn hafði lagt út frá Alsír tveimur vikum fyrr en varð vél­ar­vana og rak stjórn­laus.

Á ferð­inni voru þeir neyddir til að lifa á einni döðlu á dag og drekka eigin þvag. Þeir sem lét­ust höfðu reynt að drekka sjó til að halda lífi en dóu af völdum þess. Rauði kross­inn sagði eftir björg­un­ina:

„Einn þeirra sem bjargað var hafði étið tann­krem, því það var það eina sem hann hafði. Hann vildi ekki sleppa túp­unni þegar hann komst í land.“