Nína Richter lýsir kynbundnu vinnustaðaeinelti á fjölmiðli

Lög­fræði­nem­inn og fjöl­miðla­konan Nína Richter segir frá reynslu sinni af kyn­bundnu áreiti og mis­munun á íslenskum vinnu­stöðum í pistli sem birt­ist á DV. Þar lýsir hún meðal ann­ars því sem hún varð fyrir í fjöl­miðlum, en pistll­inn kom út í kjöl­far Kvenna­frí­dags­ins og ber heitið Þessir fokk­ings bar­áttu­dagar kvenna.

Nína segir frá því að þegar hún starf­aði á stórum fjöl­miðli hafi hún orðið fyrir miklum þrýst­ingi og lítið til­lit hafi verið tekið til hennar þegar alvar­leg veik­indi komu upp í fjöl­skyld­unni.

„Yfir­maður boð­aði mig á lok­aðan fund og tjáði mér að ég væri aug­ljós­lega ekki með rétta per­sónu­leik­ann til að vinna undir álagi,“ skrifar hún.

Hann bætti því við að hún væri „senni­lega ekki mann­gerðin sem gæti unnið í fjöl­miðlum“.

Nína seg­ist hafa sagt starfi sínu lausu nokkrum mán­uðum síðar, og fáeinum dögum eftir starfs­lokin hafi sami yfir­maður „like-að“ bik­ini-mynd af henni á Instagram um miðja nótt.

Síðar hóf hún störf á öðrum fjöl­miðli, þar sem hún segir að áreitið hafi tekið á sig nýja mynd.

„Eftir að ég fékk stöðu­hækkun upp­hófst gróft kyn­bundið vinnu­staða­ein­elti sem end­aði með inn­gripi stjórn­enda og form­legri inn­an­húss­rann­sókn,“ segir hún.

Rann­sóknin hafi leitt í ljós að um áreiti og ein­elti hefði verið að ræða.

„Ég skipti um deild,“ bætir hún við.

Í pistl­inum fjallar Nína einnig um víð­tækara mis­rétti sem hún seg­ist hafa orðið vör við í gegnum tíð­ina, frá skóla­göngu til atvinnu­lífs. Hún segir mýt­una um Ísland sem jafn­réttispara­dís eina verstu hindr­un­ina í vegi fram­fara.

„Við getum ekki tekið á vanda­mál­unum þegar við göng­umst ekki við þeim,“ skrifar hún að lokum.