Verkefnastjórinn Josie sofnaði undir stýri

Josie Anne Gaitens er verk­efna­stjóri sem starfar í lista­geir­anum á Íslandi en hún hefur búið á Íslandi und­an­farin fjögur ár en hún kemur frá Skotlandi. Hún er nýjasti gestur hlað­varps­ins Sofum saman.

Í þætt­inum ræðir Josie um þá erf­ið­leika sem hún hefur glímt við varð­andi svefn en hún átti lengi erfitt með að sætta sig við að hún hryti. Þá hafa fyrrum kærastar sagt við hana að hún hrein­lega hætti að anda í svefni.

„Starfið mitt er mjög krefj­andi og felur oft í sér mikla næt­ur­vinnu og óhefð­bund­inn vinnu­tíma,“ segir Josie meðal ann­ars í þætt­inum. „Það hefur alltaf hentað mér vel. Ég gat sofið hvenær sem ég þurfti og mér fannst líka í lagi að vera vak­andi nán­ast allan sól­ar­hring­inn. Mér fannst ég aldrei þurfa mik­inn svefn. Núna geri ég mér grein fyrir því að ég svaf í raun aldrei vel út af því að ég var með kæfisvefn. Líkaminn ein­fald­lega aðlag­að­ist litlum svefni,“ en hún er 34 ára gömul og lifir heil­brigðum lífstíl að öðru leyti.

Leitaði til læknis

Í þætt­inum greinir Josie að hún hafi leitað til læknis vegna máls­ins og var meðal ann­ars spurð hvort hún hafi sofnað undir stýri.

„Já, það hefur gerst,“ sagði verk­efna­stjór­inn í þætt­inum. „Það gerð­ist bara einu sinni, bara í örstutta stund. En þetta sýnir bara hversu mikil áhrif þetta hefur, að þetta getur valdið því að maður sofni jafn­vel í aðstæðum sem eru mjög hættu­legar. Þegar ég sagði að ég hefði sofnað undir stýri breytt­ist allt því að þá var ég aug­ljós­lega ekki bara að setja mig í hættu heldur einnig líf ann­ara. Þá var allt sett í gang og ég var send heim með tæki til að mæla svefn­inn.“

Hún heyrði þó ekk­ert lengi frá neinum varð­andi málið eftir þetta. „Þetta var orðið eitt af þessum málum sem eru alltaf á bak við eyrað. Og auð­vitað þarf maður að borga fyrir þetta á Íslandi. Ég hélt jafn­vel að ég þyrfti að fara aftur í gegnum þetta og borga aftur, að nið­ur­stöð­urnar hefðu týnst. Þannig liðu mán­uð­irnir. Svo fékk ég sím­tal frá lækni. Við hitt­umst ekki. Og sem betur fer var hann með allar upp­lýs­ingar um mig, BMI, aldur, þyngd og fleira. Þessi læknir hafði áttað sig á hvað var að hrjá mig. Það var samt skrýtið að eiga þetta sam­tal í síma við ein­hvern sem gat ekki séð mig. Næsta skref hjá honum var að senda mig til háls-, nef- og eyrna­læknis.“

Sorglegt ástand

Eftir að hafa rætt við ýmsa sér­fræð­inga í þessum efnum mun hún not­ast við svefn­góm og sjá hvaða áhrif það hefur á svefn­inn.

„Ég nota Apple Watch til að mæla lífs­mörk, fylgj­ast með svefn­stigum, hjartslætti og fleiru. Ég nota líka app sem heitir SnoreLab. Það tekur upp hljóð í svefni og mælir hversu hátt maður hrýtur. Maður getur hlustað á brot úr upp­tök­unum, sem er frekar vand­ræða­legt. Ég reyni að gera það ekki. Það er mjög skrýtið að hlusta á sjálfan sig eiga svona erfitt með að anda. Mér fannst það mjög erfitt. Mér líður eins og þetta sé að ger­ast fyrir ein­hvern annan, ein­hvern sem ég vil hjálpa. Það er erfitt að sætta sig við það að eitt­hvað sem ætti að vera jafn ein­falt og að anda sé ekki ein­falt fyrir mig. En í alvöru, sem ung kona, þá hef ég í raun enga hug­mynd um hvernig er að upp­lifa góðan næt­ur­svefn. Það er mjög sorg­legt.“