Bæjarstjóri í þorpinu Ust-Barguzin í Búrjatíu-héraði í Rússlandi neitar að afhenda lík eiginmanns síns til aðstandenda hans, manns sem hún giftist aðeins nokkrum mánuðum áður en hann féll í Úkraínu. Þetta er ekki í fyrsta sinn sem þessi bæjarstjórinn missir eiginmann í stríðinu en fyrri eiginmaður hennar fór einnig á vígvöllinn og kom aldrei aftur. Nú biður fjölskylda hins látna ákæruvald að stöðva fyrirhugaða jarðarför. Blaðamenn hjá sjálfstæða miðlinum People of Baikal ræddu við systur mannsins um málið.

Fjölskylda Alexeys Sergienko, 40 ára frá Búrjatíu, fær ekki að jarða hann við hlið móður hans í heimabæ hans Bagdarin. Svetlana Krivogornitsyna, bæjarstjóri Ust-Barguzin og ekkja Alexeys, krefst þess að jarðarförin fari fram í hennar þorpi. Aðstandendur segja að þau hafi aðeins búið saman í nokkrar vikur og að Alexey hafi ekki ætlað sér í stríð áður en hann kynntist henni.

Samkvæmt systur hans, Olgu Chernysheva, vissi fjölskyldan ekki einu sinni að Alexey hefði gift sig 51 árs bæjarstjóranum. Alexey hafði búið í Rostov við Don síðustu 15 ár. Hann kynntist Krivogornitsynu vorið 2025 þegar hann var að afhenda hjálpargögn til rússneskra hermanna í hinni hernumdu Mariupol.

Eftir að hafa snúið aftur sagðist hann hafa fengið boð um ókeypis „Baikal-ferðir“ fyrir sjálfboðaliða og ætlaði að heimsækja heimahagana og leiði móður þeirra. Olgu fannst þetta tortryggilegt.

Að sögn fjölskyldunnar hvatti Krivogornitsyna hann ítrekað til að koma til Ust-Barguzin og keypti að lokum handa honum lestarmiða þangað. Í maí var hann skráður á lögheimili hjá henni og 16. júní giftu þau sig. Sama dag undirritaði hann samning við rússneska varnarmálaráðuneytið og var sendur beint til Úkraínu.

„Hann var sjálfboðaliði og ætlaði sér ekki á vígvöllinn,“ sagði Olga. Hún hélt áfram: „Hann var eins og uppvakningur. Hún fékk meira að segja sjaman til að fullvissa hann um að allt yrði í lagi og hann kæmi heim.“

Fjórum mánuðum síðar var Alexey látinn.

Þegar fjölskyldan kom að sækja líkið í Rostov voru þau sögð að aðeins „lögleg eiginkona“ mætti taka ákvarðanir um líkamsleifar hans. Nú neitar Krivogornitsyna að afhenda líkið og vill jarða hann þar sem hann þekkti engan. Hún hefur boðist til að leyfa fjölskyldunni að flytja líkið síðar, en þau treysta henni ekki.

„Hvað er þetta annað en sýndarmennska?“ spurði Olga. „Okkur grunar að þetta snúist um að fá bætur vegna dauða hermanns.“

Fjölskyldan vill engar peningagreiðslur, einungis að Alexey verði lagður til hvílu í heimahéraði sínu við hlið móður sinnar.

Olga er nú á leið til Ulan-Ude til að kæra málið og er tilbúin að fara með það fyrir dóm til að sanna að hjónabandið hafi verið tilbúningur.

Krivogornitsyna svaraði gagnrýninni á samfélagsmiðlum og bað fólk að „halda sig utan við hennar einkalíf“. Hún segist ætla að láta allar bætur renna „til góðgerðarsjóða“.

Að sögn íbúa í Ust-Barguzin hefur bæjarstjórinn áður lent í sambærilegu máli. Fyrri eiginmaður hennar, Anatoly, fór einnig í stríðið í Úkraínu og særðist þar. Stuttu síðar keypti hún sér nýjan bíl, sem hún sagðist hafa greitt fyrir með skaðabótum vegna meiðsla hans. Hann hefur ekki sést í þorpinu síðan.