Almannatengillinn Karen Kjartansdóttir setti fram hugleiðingu á samfélagsmiðlum um helgina þar sem hún veltir fyrir sér hvernig fólk tengir sig við stjórnmálaflokka. Að hennar mati líkist þessi tenging stundum fremur trúarlegri hollustu en málefnalegri afstöðu.
Í færslunni lýsir hún því sem hún kallar kúltúr í kringum stjórnmálaflokka, þar sem fólk klæðist sömu litum, telur sinn flokk sjálfkrafa þann besta og fléttar hann inn í eigin sjálfsmynd. Hún spyr hvað liggi að baki slíkri hegðun.
Karen bendir jafnframt á að innan flestra flokka sé að finna gott fólk sem starfi af heilindum og hafi raunverulegan áhuga á samfélagsmálum. Hún undirstrikar þó að stjórnmálaflokkar séu ekki óumbreytanlegar einingar heldur endurspegli þeir fólkið sem í þeim starfar, ákvarðanir þess og gildismat.
Réttlættu Þriðja ríkið
„Þess vegna skiptir máli hvaða menning fær að þrífast innan flokka. Ég hefði aldrei viljað tengjast stjórnmálaflokki sem hefði á sínum tíma haft leiðtoga sem afsökuðu apartheid í Suður-Afríku, réttlættu Þriðja ríkið eða hæddust að álíka hryllingi samtímans. Það er ekki bara pólitík, heldur spurning um siðferðileg mörk,“ skrifar Karen.
Að mati hennar getur það haft áhrif þegar stjórnmálaflokkar verða hluti af sjálfsmynd einstaklinga. Þá færist fókusinn frá málefnalegri umræðu yfir í hóptengsl, sem geti gert fólki erfiðara fyrir að standa með eigin sannfæringu utan hópsins.
Að lokum segist hún sjálf hafa kosið að styðja fremur einstaklinga sem nýti stjórnmálaflokka sem farveg fyrir hugsjónir sínar, fremur en að styðja flokkana sem slíka. Hún hvetur aðra til að íhuga slíka nálgun.
