Össur Skarphéðinsson, fyrrverandi utanríkisráðherra, fer yfir stöðu mála í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald viðræðna við Evrópusambandið í löngum pistli á Facebook.
Þar hrósar hann meðal annars Guðrúnu Hafsteinsdóttur, formanni Sjálfstæðisflokksins, en gagnrýnir Sigmund Davíð Gunnlaugsson, formann Miðflokksins, og Ólaf Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseta Íslands, harðlega.
Össur segir yfirlýsingu Guðrúnar í Silfrinu um síðustu helgi hafa verið sérstaklega mikilvæga. Þar hafi hún sagt að verði niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslunnar jákvæð muni Sjálfstæðisflokkurinn taka fullan þátt í samningaviðræðum og leggja áherslu á að gæta íslenskra hagsmuna. Össur telur þetta sýna að flokkurinn muni virða niðurstöðu þjóðarinnar.
Hann telur afstöðu Sigmundar Davíðs hins vegar hafa verið aðra og segir formann Miðflokksins hafa gefið til kynna að flokkurinn muni leggjast gegn viðræðum þótt meirihluti kjósenda samþykki framhald þeirra. Þá gagnrýnir Össur framkomu Sigmundar í þættinum og segir hann ítrekað hafa gripið fram í fyrir öðrum þátttakendum, meðal annars Ingu Sæland og Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur.
Telur Ólaf Ragnar hafa gengið oft langt
Össur fjallar jafnframt um baráttu já- og nei-fylkinganna. Hann telur já-hreyfinguna hafa farið hægt af stað og skort skýra forystu. Að hans mati geti þátttaka Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra á lokasprettinum reynst mikilvæg. Hann hrósar jafnframt slagorðinu „JÁ til að SJÁ“ og telur það hafa virkað vel í kosningabaráttunni.
Aftur á móti telur Össur að nei-hreyfingin hafi farið of snemma af stað og hugsanlega náð hámarki of snemma. Hann segir Ólaf Ragnar Grímsson hafa orðið að nokkurs konar leiðtoga hennar, með Hannes Hólmstein Gissurarson sér við hlið. Fundur með Ólafi Ragnari og Carl Baudenbacher hafi að hans mati ekki skilað þeim áhrifum sem vænst hafi verið.
Harðasta gagnrýni Össurar beinist að Ólafi Ragnari vegna ummæla hans um að engin trygging væri fyrir því að þjóðin fengi síðar að greiða atkvæði um hugsanlegan samning við ESB. Össur segir ekkert tilefni hafa verið fyrir slíkum málflutningi og sakar fyrrverandi forsetann um að gera Kristrúnu Frostadóttur og Alþingi tortryggileg.
Hann segir ummælin hafa verið á mörkum þess að gefa í skyn að stjórnvöld hygðust svíkja þjóðina. Slíkan málflutning telur Össur ekki boðlegan og lýkur pistlinum með orðunum að „vinur er sá er til vamms segir“.
