Telur að Bjarni myndi tapa fyrir kálhaus: „Ekkert endilega málefnalegur samanburður“

Píratinn Björn Leví Gunn­ars­son er þekktur fyrir að vera einn af mál­efna­leg­ustu þing­mönnum Alþingis um þessar mundir en í nýj­ustu færslu þing­manns­ins á sam­fé­lags­miðl­inum Facebook er hann nokkuð ómál­efna­legur í garð Bjarna Bene­dikts­sonar og gerir sér fylli­lega grein fyrir því.

„Í ákveð­inni póli­tískri satíru var sett upp keppni á milli þáver­andi for­sæt­is­ráð­herra Bret­lands og kál­hauss. Svo fór að kál­haus­inn vann,“ skrifar Björn.

„Ég held að þetta sé mjög merki­legt lýð­ræð­is­legt próf þegar kemur að æðstu ráða­mönnum og þetta próf ætti vel við kom­andi for­seta­kosn­ingar. Spurn­ingin væri hvort ein­staka fram­bjóð­endur gætu sigrað kál­haus í einn á móti einum kosn­ingum. Eflaust er hægt að finna eitt­hvað sem er ekki alveg eins gild­is­hlaðið og kál­haus, en dæmið er þarna til staðar, þannig að við höldum okkur við það bara.“

Prófið á við um Bjarna

„Einnig, nú þegar ný rík­is­stjórn tekur við, og ef það fer eins og heim­ildir mogg­ans herma að Bjarni taki við sem for­sæt­is­ráð­herra, þá held ég að þetta próf eigi vel við líka,“ heldur þing­mað­ur­inn áfram í færsl­unni.

„Því þó hann hafi vissu­lega fengið flest atkvæði meðal margra fram­bjóð­enda, þá held ég að hann myndi tapa í einn á móti einum kosn­ingum við nán­ast hvern sem er. Meira að segja við kál­haus því mun fleiri vilja bara ein­hvern annan við stjórn­ar­taumana (skv. skoð­ana­könn­unum) en styðja hann. And­stæð­una var að finna hjá frá­far­andi for­sæt­is­ráð­herra, þar sem mun fleiri vildu hana sem for­sæt­is­ráð­herra en kusu flokk hennar. Þetta er súr­r­eal­ískt lýð­ræð­is­legt dæmi, að blanda kál­haus í málið. En það sýnir okkur líka hversu súr­r­eal­ísk staðan er í stjórn­málum ef kál­haus gæti virki­lega verið val­inn fram yfir ein­hverja fram­bjóð­endur.“

Hitler eða kálhaus

„Ég geri mér grein fyrir því að það eru eflaust ein­hverjir að klifra upp móðg­un­ar­stig­ann vegna þessa sam­an­burðar hjá mér,“ skrifar Björn og hefur litlar áhyggjur á að fólki móðg­ist. „Það verður bara að hafa það. Stundum þarf að taka ýkt og stuð­andi dæmi til þess að sýna fram á skrítna stöðu mála. Hin ýkta hliðin er að benda á að Hitler vann lýð­ræð­is­legar kosn­ingar … það þýðir ekki að það sé verið að líkja neinum við Hitler eða kál­haus. Alls ekki. Ef ein­hver reynir að halda því fram að það sé mein­ingin með þessu þá er verið að gera mér upp skoð­anir sem er eitt af helstu vanda­mál­unum í stjórn­málum í dag. Það er sífellt verið að búa til strá­menn, eins og það heitir. Þetta er heldur ekk­ert endi­lega mál­efna­legur sam­an­burður heldur. Auðvitað ekki. Þetta er súr­r­eal­ískur sam­an­burður. Ætlaður sem slíkur. Staðan er þrátt fyrir það sú, að mínu mati, að Bjarni myndi tapa í fram­boði til for­sæt­is­ráð­herra gegn þessum kál­haus af því að fólk myndi frekar vilja hvern sem er annan.“

Óviðeigandi dæmi

„Þetta er bara skoðun. Ég geri mér fylli­lega grein fyrir því að þetta er óvið­eig­andi dæmi, en mér finnst nauð­syn­legt að gera svona öfga­fullan sam­an­burð til þess að sýna hversu alvar­leg mér finnst lýð­ræð­is­lega staðan vera,“ skrifar Björn svo að lokum.