Eðvarð segir börn svikin um menntun á Íslandi: „Okkar stærsta þjóðfélagsmein“

Grunn­skóla­kenn­ar­inn Eðvarð Hilm­ars­son hefur áhyggjur af menntun íslenskra barna en hann greinir frá því í pistli sem hann birti á sam­fé­lags­miðl­inum Facebook. Eðvarð til­kynnir í pistl­inum að hann hafi tekið þá ákvörðun að bjóða sig fram til for­manns Kenn­ara­fé­lags Reykja­víkur en hann hefur tekið virkan þátt í starfi Félagi grunn­skóla­kenn­ara ásamt því að sitja í stjórn Kenn­ara­fé­lags Reykja­víkur.

„Þið sem þekkið mig vel vitið að ég hef verið dug­legur und­an­farin ár að styðja við bakið á kenn­urum. Ég skrifað í fjöl­miðla á Covid tímum með umboð frá kenn­urum þar sem mér ofbauð fram­koma og úrræða­leysi gagn­vart okkur,“ skrif­aði Eðvarð í pistl­inum.

„Eftir það þagði ég og eins og þið vitið þá er ég ekki týpan til þess að lifa fyrir athygli.  Hér á einka­síðu minni er ekki að finna mikið um þau verð­laun, erindi á ráð­stefnum eða verk­efni sem ég hef unnið að.

Hægt og rólega átt­aði ég mig á því að ég gæti ekk setið kyrr og fór í fram­boð til að vinna í málum eins og skertum líf­eyri kenn­ara og því hörmu­lega ástandi sem er á vinnu umhverfi okkar. Ég fór í þetta án þess að mikið færi fyrir mér en þökk sé góðum stuðn­ingi þá sit ég nú sem kjör­inn full­trúi í samn­inga­nefnd Félags grunn­skóla­kenn­ara og er einnig rit­ari í stjórn Kenn­ara­fé­lags Reykja­víkur. (Þess má geta að ég er fyrsti skrif­blindi rit­ari í sögu félags­ins),“ og seg­ist Eðvarð hafa talað fyrir hönd kenn­ara sem ekki geta tjáð sig.

Þjóðarskömm Íslands

Eðvarð segir í pistl­inum að kerfi að kerfið sé löngu sprungið og sem dæmi nefnir hann að hverf­is­skól­inn hans sé að útskrifa árganga þar sem fáir geta lesið og skilið fyr­ir­sagnir í dag­blöðum.

„Þetta er bæði þjóð­ar­skömm og þetta mun verða okkar stærsta þjóð­fé­lags­mein þegar til lengri tíma er litið. Það að svíkja börn um menntun er einnig að svíkja full­orðið fólk um fram­tíð.“

Eðvarð heldur áfram og segir að þó að skólar séu vissu­lega á mis­mun­andi stað í hinum ýmsu mála­flokkum þá kreppi að þeim öllum og að gott fólk hætti reglu­lega.

Kennarar þurfa sterka rödd

„Það er ekki minn stíll að biðla til í fólks þegar ég þarf á ein­hverju að halda, en nú er verk­efnið það stórt að ég þarf umboð til að hafa næg áhrif.

Ég veit hvað þarf að segja og ég veit hvað þarf að gera, en get það ekki einn og ekki án umboðs. Ég sit nú þegar við kjara­samn­inga­borð okkar og ef ég yrði kjör­inn for­maður stærsta félags grunn­skóla­kenn­ara þá væri rödd okkar öfl­ugri í heild.“

Hann endar svo pistil­inn á að segja að kenn­arar í Reykja­vík eigi rétt á öfl­ugri rödd og hvetur fólk til að kjósa sig til for­manns.