Bannað að breyta nafninu í þjóðskrá fyrir kynleiðréttingarferli

„Þar sem lögin banna Þjóðskrá að breyta nafni milli kynja fyrr en kyn­leið­rétt­ing­ar­ferli er komið ákveðið langt á veg verðum við að semja við hverja stofnun fyrir sig um nafna­breyt­ingu. Heilsu­gæslu­stöðin hefur til dæmis einnig breytt nafn­inu í kerf­inu þeirra fyrir Ronju. Ég veit ekki hvað liggur að baki þessum lögum en þannig er staðan og ekk­ert sem við getum gert að svo stöddu,“ segir Stefanía Ósk Bene­dikts­dóttir móðir Ronju. „Okkur finnst þetta mjög leið­in­legt, það hlýtur að vera hægt að leyfa nafna­breyt­ingu milli kynja með ein­hverjum skil­yrðum, ein­hverjum reglum um að fólk geri þetta ekki enda­laust fram og til baka. Það er ekki gaman fyrir þessa ein­stak­linga að fara til dæmis inn á heil­brigð­is­stofnun og vera kall­aðir upp með sínu gamla nafni, hvað þá að þurfa að hafa sitt gamla nafn í skil­ríkjum á borð við vega­bréf. Það er ein­fald­lega bara sárt fyrir þá.“

Þegar Ronja fer að kom­ast á kyn­þroska­ald­ur­inn þarf hún að fá tíma hjá BUGL (Barna- og ung­linga­geð­deild Land­spít­al­ans) og hitta geð­lækni til að fá sam­þykki fyrir „blockerum“, eins og það kall­ast, sem stoppar kyn­þrosk­ann hennar. „Hún má ekki fara í neina aðgerð fyrr en hún er orðin sjálf­ráða og því alveg tíu ár í að hún megi breyta nafn­inu sínu í Þjóðskrá. Sem er virki­lega langur tími. Þangað til er það undir náð og mis­kunn skóla­yf­ir­valda, hvort hún verður kölluð Ronja í sínum skólum í fram­tíð­inni eða ekki. Til dæmis var hræði­legt að heyra um þegar skóla­yf­ir­völd í Mennta­skólaum við Sund neit­uðu að breyta nafni trans stráks­ins Dalvins Smára Imsland í kerfi sínu. Ein­stak­lingar sem vinna á svona stofn­unum ættu ekki að láta for­dóma bitna á aðilum sem eru ekki innan rammans.“

Viðtalið í heild sinni má lesa hér.

Mynd / Hákon Davíð Björns­son