Náttúran hjálpaði í viðureigninni við krabbameinið

Eftir / Hraun­dísi Guð­munds­dóttur

Ég hef alltaf verið heilluð af því sem nátt­úran gefur og hvernig við getum notað hana til að hjálpa okkur í dag­legu lífi en einnig við erf­iðar aðstæður. Ég ólst upp í góðum tengslum við nátt­úr­una og vissi ekk­ert betra en að leika mér við ána ofan við þorpið eða við öld­urnar í fjör­unni.

Svo flutti ég í sveit og fór þá að skoða allt sem óx í kringum mig. Börnin mín tók ég með mér til að greina gróð­ur­inn í skoð­un­ar­ferð­unum og svo leit­aði ég mér upp­lýs­inga um virkni plantn­anna á manns­lík­amann. Þegar ég ákvað að læra ilmol­íu­fræði fann ég nýja leið til að nýta plönt­urnar til að aðstoða fólk með ýmsa kvilla.

Að fanga skógarilminn

Mig lang­aði að fræð­ast meira um nátt­úr­una og fór því í nám í skóg­fræði við Land­bún­að­ar­há­skól­ann á Hvann­eyri. Margar rann­sóknir sýna að geð­heilsa fólks batnar við að tengj­ast nátt­úr­unni með göngu úti í skógi. Orkan þar og ilm­ur­inn róa okkur og gleðja.
Ég vildi fanga skóg­arilm­inn og færa hann inn í hús til þeirra sem ekki eiga kost á að ganga í skóg­inum. Því gerði ég til­raunir með að eima barr­tré. Flestar ilm­kjarna­ol­íur sem ætt­aðar eru úr skóg­inum eru róandi og upp­lífg­andi í senn, bakt­er­íu­drep­andi og fleira. Ég sendi olí­urnar til efna­grein­ingar í Frakk­landi til að kom­ast að virkni hverrar þeirra.

Erfitt verkefni

Árið 2018 greind­ist ég með brjóstakrabba­mein. Ég tók allan pakk­ann; lyfja­gjöf, aðgerð og geisla. En það var nátt­úran sem hjálp­aði mér í gegnum þetta verk­efni.
Þegar við öndum að okkur ilmi bind­ast sam­eindir við við­taka í nefi sem senda skila­boð til heil­ans og hafa áhrif á van­líðan og stress. Ég and­aði að mér ilm­kjarna­ol­íum þegar mér leið illa sem hjálp­aði mér einkum á tímum þegar ég komst ekki í góðar göngu­ferðir í nátt­úr­unni. Ég bland­aði líka saman olíum til að losna við bjúg og bólgur en mik­ill vökvi safn­ast upp í lík­am­anum í lyfja­með­ferðum. Mér reynd­ist birki­ol­ían einna öfl­ug­ust við að lyfta upp sálu minni. Þar sem apó­tek skóg­ar­ins hjálp­aði mér reyni ég nú að hjálpa öðrum.

Höfundur er ilmol­íu­fræð­ingur, skóg­fræð­ingur, eig­andi hraundis.is og félags­kona í FKA