Slysið var ekki „minniháttar“ – „í okkar augum var þetta mjög alvarlegt“

Jónatan Ingi Jónsson segir að í hans augum hafi það ekki verið minni­háttar atvik þegar mann­laus bíll rann á ungan son hans á dög­unum. Þannig lýsti lög­reglan í fjöl­miðlum. Jónatan deilir á Facebook myndum sem sýna það vel að litli pilt­ur­inn slas­að­ist illa.

„Síðustu daga höfum við fjölskyldan þurft að tækla það allra stærsta verk­efni sem við höfum nokkurn tímann þurft að fást við. Eins og flestir vita lentum við í því að mann­laus bíll rann á miklum hraða á Gæa okkar um helg­ina, þar sem hann var að róla á leik­velli ásamt Huldu Björg systir sinni. Í ein­hverjum fjölmiðlum kom fram að lögreglan taldi þetta atvik „minni háttar“ og „alls ekki líta illa út“, en í okkar augum var þetta mjög alvar­legt þar sem Gæi var fastur undir bílnum og það blæddi tals­vert mikið úr and­liti og höfði hans,“ segir Jónatan.

Hann segir að það hafi verið mikil blessun að læknir var á svæð­inu en hún hafði fyrir til­viljun orðið vitni af því þegar bíll­inn rann. „Með hjálp bræðra og ann­arra góðra manna tókst okkur að losa hann undan bílnum á innan við mínútu. Bless­un­ar­lega var læknir á svæð­inu sem hafði orðið vitni að atburð­inum, og tók hún að sér að hugsa um hann þar til sjúkrabíll og lögregla komu á stað­inn stuttu seinna. Á bráðamóttöku var Gæi skoð­aður í bak og fyrir og sendur í CT skanna sem og röntgen. Því næst var hann svæfður svo hægt væri að gera að sárum hans sem voru víðsvegar um allt höfuð,“ segir Jónatan.

Hann segir áverkan ekki hafa verið minni­háttar. „Meðal ann­ars þurfti hann fimm spor undir vör, fimm spor á hnakka og annað eyrað þurfti nánast að sauma saman. Eftir frek­ari rannsóknir var okkur tjáð að auk fyrr­nefndra áverka væri hann með sprungu í höfuðkúpu ásamt áverkum á augn­botni. Vegna þessa var okkur haldið á gjörgæslu í eft­ir­liti í tvo sólarhringa og við tók svo einn sólarhringur á barna­spítal­anum. Fyrstu tvo dag­ana eftir slysið var varla að sjá á okkar manni að hann hafi lent í svona alvar­legu slysi þar sem hann vildi helst kom­ast heim til sín til að hitta Hauk litla bróðir sinn,“ segir Jónatan.

Hann segir það ein­fald­lega krafta­verk að ekki fór verr. „Það er í raun algjört krafta­verk að ekki fór verr og mátti ekki miklu muna. En bati hans á ein­ungis fjórum dögum er undra­verður. Hann er verkj­aður en sýnir það ekki því hann hleypur um allt, sparkar í bolta eða reynir að fara í handa­hlaup,“ segir Jónatan og þakkar öllum að lokum sem hafa staðið með þeim í gegnum þessa erf­iðu reynslu:

„Það er klárt mál að við eigum frábæra fjölskyldu og vini sem standa þétt við bakið á okkur þegar á reynir. Það hafa allir rétt okkur hjálparhönd og erum við ykkur ævin­lega þakklát. Öll skila­boðin, mat­ar­send­ing­arnar og gjaf­irnar fyrir börnin okkar hafa reynst ómet­an­leg. Ást og friður.“