Verkalýðshreyfingin mótmælti vinnusóttkví: „Menn geri bara það sem er algjörlega nauðsynlegt“

Tillögur almanna­varna um vinnu­sótt­kví hafa verið slegnar út af borð­inu. Það var verka­lýðs­hreyf­ingin sem setti sig upp á móti fyr­ir­komu­lag­inu. Þessu er greint frá á Vísi í dag.

Aldrei hafa fleiri Íslend­ingar verið í ein­angrun og sótt­kví síðan far­ald­ur­inn hófst. Almanna­varnir leita nú leiða til að geta haldið atvinnu­líf­inu á floti næstu vik­urnar.

Á gaml­árs­dag kynntu almanna­varnir hug­myndir sínar um nýtt fyr­ir­komu­lag þar sem atvinnu­rek­endur gætu sjálfir ákveðið hvort launa­fólk í sótt­kví ætti að sinna starfi sínu í svo­kall­aðri vinnu­sótt­kví.

Verka­lýðs­hreyf­ingin mót­mælti til­lögu almanna­varna harð­lega og í kjöl­farið var hug­myndin dregin til baka. Drífa Snædal, for­seti Alþýðu­sam­bands­ins, seg­ist líta svo á að þessar til­lögur  séu „algjör­lega út af borð­inu“. Hún segir við­ræður ekki í gangi um að end­ur­vekja hug­mynd­irnar.

Fyr­ir­komu­lag vinnu­sótt­kvíar er því enn með þeim hætti að fyr­ir­tæki sem fara með mik­il­væga starf­semi geta sótt um það sér­stak­lega hjá almanna­vörnum að starfs­menn þeirra megi sinna vinnu í sótt­kví. Hingað til hefur leyfið verið mjög þröngt túlkað og aðeins sér­lega mik­il­væg starf­semi fengið und­an­þág­una.

Almanna­varnir sjá fram á afar erf­iðan jan­ú­ar­mánuð. Hingað til hefur mann­ekla hjá þeim verið slík að erf­ið­lega hefur gengið að sinna öllum fyr­ir­spurnum atvinnu­rek­enda um að fá að kalla starfs­fólk sitt til starfa í vinnu­sótt­kví. Það var ein stærsta ástæðan fyrir því að fara átti þá leið að setja valdið í hendur atvinnu­rek­enda.

Víðir Reyn­is­son seg­ist í sam­tali við Vísi hafa miklar áhyggjur af atvinnu­líf­inu og sam­fé­lag­inu í heild næstu vik­urnar. Hann bendir á löndin í kringum okkur, sem eru komin nokkrum vikum á undan okkur í ferl­inu. Þar er staðan orðin alvar­leg og mikil stöðnun vegna fjölda fólks í ein­angrun. Víðir segir að jan­úar verði erf­iður í sam­fé­lag­inu og að það eina í stöð­unni sé að við reynum að draga okkur inn í skel og hafa sam­skipti við sem fæst.

„Og að menn ein­beiti sér bara að því að gera það sem er algjör­lega nauð­syn­legt og annað ekki. Ég held að það sé bara staðan sem við erum í,“ segir Víðir.