Aðalheiður fordæmir fljótfærni meintra geranda: „Sumir hafa eflaust bölvað afsökunarbeiðnum þeirra“

Aðal­heiður Ámunda­dóttir, frétta­stjóri Frétta­blaðs­ins, segir fólk vera of fljótt að biðj­ast afsök­unar án þess að „staldra við og hugsa af yfir­vegun um hvort þau sjái yfir höfuð eftir orðum sínum eða gjörðum.“

Aðal­heiður rifjar upp eitt slíkt til­felli þar sem rit­höf­und­ir­inn Hall­grímur Helgason sagði lands­byggð­ina vera ham­fara­svæði þegar um tutt­ugu inn­flytj­endur frá Írak sett­ust að á Súðavík, Ísafirði, Nes­kaup­stað og Reyð­ar­firði. ,,Þetta er hálf galið, verður að segj­ast, við fáum fólk frá ham­fara­svæðum, hvert sendum við það? jú, á okkar eigin ham­fara­svæði, þar sem eng­inn Íslend­ingur vill lengur búa… Þetta er svo brút­alt,“ skrif­aði Hall­grímur á Twitter síðu sinni. Hann baðst síðar afsök­unar á þessum ummælum.

Aðal­heiður tekur annað dæmi sem er afsök­un­ar­beiðni Ágústar Ólafs Ágústs­sonar, þáver­andi þing­manns Sam­fylk­ing­ar­innar, en hann hlaut mikla gagn­rýni fyrir að gefa til kynna að Katrín Jak­obs­dóttir, for­sæt­is­ráð­herra, réði ekki í sinni eigin rík­is­stjórn. Svandís Svav­ars­dóttir sagði ummælin vera kven­fyr­ir­litn­ingu.

Að lokum segir Aðal­heiður að sama sé að segja um Will Smith, sem er búinn að vera mikið í sviðs­ljós­inu síðan hann sló Chris Rock á Óskarnum fyrir ósmæmi­legt grín Chris í garð eig­in­konu Will sem glýmir við sjálfsof­næm­is­sjúk­dóm. Will Smith baðst afsök­unar opni­ber­lega á gjörðum sínum.“ Hún var að mati okkar fróð­asta fólks hlaðin eitr­aðri karl­mennsku. Nú situr hann upp með þessi tvö vanda­mál: Löðr­ung­inn og hina eitr­uðu karl­mennsku. Og við vitum ekki enn hvort hann hefur í raun­inni fyr­ir­gefið grínist­anum hinn smekklausa brand­ara,“ skrifar Aðal­heiður.

„Sátta­miðlun er ferli sem komið hefur verið á fót í rétt­ar­kerfum víða í Evrópu. Hug­myndin er sá eða sú sem gerir á hlut ann­arrar mann­eskju öðlist skiln­ing á afleið­ingum gjörða sinna og þol­and­inn fái tæki­færi til að lýsa áhrifum þeirra á sig. Mark­miðið er að ná raun­veru­legum sáttum. Hefur þetta í mörgum til­vikum gef­ist betur en for­dæm­ing og fang­els­is­dómur.
Hraðinn í mann­legu sam­fé­lagi er orð­inn slíkur að við erum hætt að gefa okkur tíma til að vinna vinn­una sem þarf til að ná sáttum. Nið­ur­staðan er að allir eru jafn­ósáttir þegar mál­inu lýkur, bæði sá sem framdi glæp­inn og allur heim­ur­inn sem for­dæmir hann,“ segir í leið­ar­anum.

Greinina má lesa í heild sinni hér.