Dagbjört Rúriks: ,,Þú veist þú varst að fara að reykja krakk er það ekki?!“

Helg­ar­við­talið að þessu sinni tók Hildur María Sæv­ars­dóttir við tón­list­ar­kon­una Dag­björtu Rúriks­dóttur.

Dagbjört gaf nýverið út fimm laga smá­skíf­una Rauðu Flöggin undir lista­manns­heit­inu DIA en plöt­una má nálg­ast á Spotify hér. Hún ræðir um fer­il­inn, hvernig hún semur tón­list og hvaðan hún sækir inn­blástur.

Dagbjört er búin að vera edrú í nærri þrjú ár. Hún rekur í við­tal­inu neyslu­sögu sína og hvernig það að finna trúna hefur stýrt henni inn á rétta braut.

„Það var nátt­úru­lega mjög aðlað­andi að geta fengið svona dýrt og áhrifa­ríkt efni bara frítt, þangað til ég ánetj­að­ist því. Ég fór frá því að vera bara eitt­hvað „ég ætla að taka eina línu fyrir þig“, eitt­hvað þykj­ast bara vera cool, yfir í að vera bara „má ég fá meira?!“ – ég var bara orðin fík­ill. Þá var ég orðin virki­lega hrædd.“

Eftir það fór hún að fara á fundi en vissi þá ekki hvernig hún átti að snúa sér og var hálf týnd í líf­inu.

„Ég varð edrú eftir rosa­lega helgi þar sem ég var orðin svo veik af alkó­hól­isma að ég gerði bara allt til að fá meira en áfengi en tímdi ekki að kaupa það sjálf þannig að ég end­aði í partýi eftir bæinn með ein­hverjum strákum sem ég treysti engan veg­inn og þeir voru sem sagt að bjóða mér ein­hverja pípu. Þetta leit út fyrir að vera bara graspípa eða eitt­hvað, og ég var bara „já, það er ekki neitt fyrir mér!“, og þá kom bara að mér ein­hver stelpa í partý­inu upp úr þurru að mér og sagði bara „Heyrðu! Ég held að þú þurfir að fara heim núna!“. Ég hélt bara að hún væri eitt­hvað öfund­sjúk og kærast­inn hennar í partý­inu eða hún eitt­hvað pirruð að ég væri þarna. Ég var aðeins pirruð við hana en samt ein­hvern veg­inn ókei, fór með henni í leigu­bílnum. Ég vissi ekk­ert hver þessi stelpa var, hún bara kom ein­hvern veg­inn upp úr þurru og það ljóm­aði ein­hvern­veg­inn af henni. Svo kom ég heim og sofn­aði, hringdi í hana næsta dag og ég sagði bara „Takk fyrir að koma mér heim en hvað var í gangi? Af hverju vild­irðu svona að ég færi?

Þetta var eitt­hvað sem ég var búin að lofa mér að ég myndi aldrei gera, reykja krakk! Þú veist, ég vissi alveg hvað ég var að gera, ég vissi alveg hvað ég var að gera, fá mér nokkra Mangó-Tangó og hafa gaman að líf­inu og þykj­ast vera bara alveg með þetta en þarna var ég næstum farin að reykja krakk!“