Harrý Bretaprins hefur birt tilfinningaþrungna grein í tilefni minningardagsins („Remembrance Day“) þar sem hann lýsir ást sinni á Bretlandi og stolti yfir að hafa þjónað föðurlandinu í hernum. Í greininni, sem ber heitið „The Bond, The Banter, The Bravery: What it means to be British – By Prince Harry“, fjallar hann um þjóðarstolt, samkennd og þá fórnfýsi sem einkenni breskan anda.
Harrý, sem nú býr í Bandaríkjunum, segir þó að „Bretland sé og verði alltaf landið sem ég þjónaði með stolti og barðist fyrir“. Hann lýsir þakklæti sínu fyrir að hafa fengið að þjóna í hernum ásamt körlum og konum frá öllum hornum Bretlands og minnir á að það sé mikilvægt að minnast ekki aðeins hina föllnu, heldur einnig þá sem lifa með „þyngd stríðsins á herðum sér“.
„Við verðum að banka upp á hjá þeim, bjóða þeim í tebolla, eða bjór, og minna þá á að þjónusta þeirra skiptir enn máli,“ skrifar hann.
Í greininni hrósar Harrý þeim „breska húmor og sjálfsniðrandi æðruleysi“ sem hann segir einkenna þjóðina og bætir við: „Það eru hlutirnir sem gera okkur bresk, og ég elska það.“ Hann segir minningardaginn ekki aðeins vera „mínútu í þögn“, heldur ákall um sameiginlega ábyrgð til að heiðra fórnir hermanna og lærdóminn sem stríð krefst.
„Minningardagar snúast ekki um að vegsama stríð,“ skrifar hann. „Heldur um að viðurkenna fórnarkostnaðinn, líf sem breytast að eilífu og þá sem, þrátt fyrir að vita af þessum kostnaði, velja samt að þjóna.“
Prinsinn, sem tók þátt í tveimur herferðum í Afganistan, rifjar einnig upp heimsókn sína til Úkraínu í september og hrósar þar þrautseigju og kjarki Úkraínumanna. „Það býr í þeim sami æðruleysislegi og húmoríski andi og ég þekki best hjá bresku þjóðinni,“ segir hann.
Samkvæmt breskum fjölmiðlum var grein prinsins birt í morgun til að forðast að skyggja á ræðu eldri bróður hans, prinsins af Wales, Vilhjálms, sem flytur ávarp á loftslagsráðstefnunni COP30 í Brasilíu á morgun.
Samskiptasérfræðingar telja að orðalag í greininni gæti jafnvel bent til þess að Harrý sakni bróður síns og hugleiði að flytja aftur til Bretlands í framtíðinni.
Athugasemdir