„Við vorum bara alltaf að borða afganga og höfðum úr litlu að moða“

Hera Gísla­dóttir, heilsu­m­ark­þjálfi og stjörnu­spek­ingur, seg­ist ein­læg­lega trúa því að allt í líf­inu hafi þýð­ingu.

Að hennar mati leiðir dýpri sjálfs­skoðun á hegðun okkar til þess að við áttum okkur betur á eigin ábyrgð og getum með­vitað valið við­brögð okkar. Hera, sem er nýjasti gestur í hlað­varpi Sölva Tryggva­sonar, segir að hún hafi frá unga aldri litið á lífið þannig að allar athafnir hafi afleið­ingar og því sé mik­il­vægt að lifa í með­vit­und.

„Ég var mjög ung þegar ég fór að hugsa hlut­ina þannig að öll smá­at­riði skipti máli. Það skiptir allt máli í því hvernig við hegðum lífi okkar og hvað við gerum frá degi til dags. Hvort sem við köllum þetta karma eða eitt­hvað annað er það bara þannig fyrir mér að litlu atriðin í því hvernig við komum fram skipti miklu máli. Þegar ég fer í Bónus og tek vöru úr hill­unni vil ég skila henni á réttan stað og í mínum huga er alltaf orsök og afleið­ing í öllu. Ég legg líka mikið upp úr því að taka til í kringum mig og hafa umhverfi mitt í röð og reglu, af því að það end­ur­speglar innra ástand okkar. Núna er ég að æfa mig í að vera bein í baki, af því að lík­ams­staðan okkar skiptir máli og lík­am­inn og boð­efna­kerfið eru að hlusta á það hvernig við berum okkur. Ég sé þetta þannig að við séum hluti af ein­hverri stærri heild og að allt sem við gerum hér á jörð­inni skipti máli.“

Byrjaði að vinna 11 ára

Hera seg­ist afar þakk­lát fyrir upp­eldið sitt, sem ein­kennd­ist af nægju­semi og því að hafa lítið á milli hand­anna, en hún þurfti að fara snemma út á vinnu­mark­að­inn og vinna fyrir sér ung að árum.

„Ég ólst upp við lítið, sem kenndi mér að vera nægju­söm og þakk­lát. Mamma og pabbi skildu og á tíma­bili var staðan þannig að við vorum bara alltaf að borða afganga og höfðum úr litlu að moða. En mamma mín er þannig gerð að hún náði alltaf að búa til ævin­týri úr þessu og kenndi okkur að sjá það jákvæða í öllu. Hún sá alltaf sól­ina frekar en skýin og í gegnum hana lærði ég að það er alltaf hægt að velja við­bragð í líf­inu og velja með hvaða gler­augum við sjáum hlut­ina. Við veljum ekki alltaf hvað kemur fyrir okkur, en við getum alltaf valið hvernig við bregð­umst við. Með auk­inni með­vit­und verður maður betri og betri í að læra að velja við­bragð. En það að alast upp við lítið kenndi mér hluti og ég er þakk­lát fyrir það. Ég fór mjög ung að vinna í fiski. Ég var lík­lega 11-12 ára gömul þegar ég byrj­aði að vinna í humar­vinnslu og svo fisk­vinnslu. Ég stóð upp á bast­körfu í vinn­unni af því að ég var svo lítil. Svo þegar ég stóð mig vel fékk ég að vinna þar sem hum­ar­inn var nýkom­inn úr fryst­inum. Þar voru minni pásur, en maður fékk meira borgað. En putt­arnir voru nán­ast frosnir af því að hum­ar­inn var svo kaldur. Þannig að ég lærði í raun að það þyrfti að vera sárs­auka­fullt að fá meiri pen­ing. Sem mér finnst í raun röng skil­yrð­ing í dag, af því að pen­ingar eru bara orka og flæði og maður á ekki að þurfa að beita sig hörðu til að fá pen­ing. En þrátt fyrir þessar skil­yrð­ingar hef ég alltaf upp­lifað mig sem nóg og hef ekki þjáðst af því að finn­ast ég ekki eiga allt gott skilið“

Hera og Ásgeir Kol­beins­son hafa verið par í yfir tíu ár og eiga einn son saman. Þau standa saman að rekstri fyr­ir­tæk­is­ins Orku­grein­ingar og stýra einnig vin­sælu hlað­varpi ásamt stjörnu­spek­ingnum Gunn­laugi Guð­munds­syni. Hera lýsir djúpu þakk­læti í garð Ásgeirs og segir sam­band þeirra byggj­ast á traustum grunni gagn­kvæms stuðn­ings og virð­ingar.