Jón Adólf með eina óvenjulegustu listasýningu Kaupmannahafnar

Íslenski lista­mað­ur­inn Jón Adólf Stein­ólfs­son lenti í afar óvenju­legri stöðu þegar hann tók þátt í alþjóð­legri lista­sýn­ingu í Kaup­manna­höfn, þegar lista­verkin hans komust aldrei á áfanga­stað.

Jón hafði und­ir­búið þátt­töku sína í sýn­ing­unni Art Nordic í um hálft ár og lagt mikla vinnu í að skapa verk úr íslensku grjóti. Um var að ræða 12 and­lit og eina hendi, sem öll voru mótuð úr grjóti sem hann og sam­býl­is­kona hans báru úr fjöllum á Íslandi.

Sam­býl­is­kona hans, Jóhanna Kristín Hauks­dóttir, lýsir í sam­tali við Mannlíf, und­ir­bún­ingnum sem bæði krefj­andi og metn­að­ar­fullum:

„Hann lagði allt í söl­urnar til að gera lista­verkin (and­litin) flott svo úr urðu 12 and­lit og ein hendi og allt unnið úr grjót­inu. Grjótið var borið heim úr fjöll­unum sem við gengum á og skal ég segja ykkur að stundum jaðr­aði við „her­þjálfun“ því þau voru svo þung.“

Mynd: Aðsend

Auk verk­anna var lögð áhersla á kynn­ingu á íslenskri nátt­úru og lista­mann­inum sjálfum með ljós­myndum, plakötum og kynn­ing­ar­efni.

„Ég tók myndir af fjöll­unum og svæð­unum sem grjótið átti heima og lét prenta út. Hug­myndin var að sýna gestum landið okkar og svo þeir gætu parað saman and­lit og fjall eða svæði. Einnig útbjó ég tvö stór plaköt af lista­mann­inum til að kynna hann fyrir heim­inum og svo loks A5 flyers með upp­lýs­ingum um hann og QR kóða. Allt var til­búið tím­an­lega og við vorum eins og litlir krakkar og biðum eftir þess­ari sýn­ingu.“

Verkin föst í póstinum

Jón Adólf og Jóhanna sendu síðan verkin til Dan­merkur í fjórum tré­kössum. Fljót­lega kom þó í ljós að eitt­hvað hafði farið úrskeiðis.

Mynd: Aðsend

Við kom­una til Dan­merkur reyndi parið ítrekað að ná sam­bandi við póst­fyr­ir­tækið PostNord, án árang­urs. Þau fóru jafn­vel beint á aðal­stöðvar fyr­ir­tæk­is­ins með allan far­angur til að leita svara.

„Áður en við stukkum upp í flug­vél­ina fengum við smá nasa­þef af því að lista­verkin væru föst í Postnord í customs … en viti menn, lista­verkin komust aldrei á sýn­ing­una, þau voru og eru enn FÖST í Postnord í Kaup­manna­höfn,“ segir Jóhanna í skrif­legu svari til Mannlífs. „Við skelltum okkur beint af flug­vell­inu og til aðal­stöðvar Postnord í Bröndby með allan far­ang­ur­inn í aft­ur­dragi. Leigu­bíll­inn mátti ekki keyra inn á þetta stóra svæði svo við gengum frá hlið­inu og ansi lagt með töskur, plaköt og bak­poka, verð að segja að við vöktum smá athygli.“

Mynd: Aðsend

Að lokum fann starf­maður Postnord verkin og sendi tölvu­póst til að for­vitn­ast um málið, en þrátt fyrir það tókst ekki að fá verkin afhent.

„Hittum þar mann sem fann lista­verkin og sendi póst á „rétta“ aðila og þá fannst okkur nú heldur betur opn­ast nýr heimur. En því miður þá gekk ekk­ert að fá lista­verkin. Ægir Már sonur Jóns sem reddar nú ansi mörgu oft á tíðum tókst ekki einu sinni að ná lista­verk­unum út með sinni alkunnu snilld í bréfa­sam­skiptum. Þessi tími var eins og stór rús­sí­bani, fáum við lista­verkin – fáum við þau ekki. Við vorum svo mikið til­búin í upp­still­ing­una á básnum sem voru veggir. En viti menn, lista­verkin komust aldrei á sýn­ing­una, þau voru og eru enn FÖST í Postnord í Kaup­manna­höfn.

Og í raun­inni hefur engin hald­bær skýr­ing komið, hvað nákvæm­lega vantar til að leysa lista­verkin út,“ segir Jóhanna.

Sýning án verka vakti athygli

Þrátt fyrir áfallið ákváðu Jón Adólf og Jóhanna að nýta stöð­una og halda áfram. Þau settu upp bás með myndum, kynn­ing­ar­efni og mynda­sýn­ingu af verk­unum sem ekki komust á áfanga­stað.

„Við skelltum okkur í gír­inn, hengdum upp allt sem við vorum með og settum upp slideshow, bjuggum til slag­orð eins og MISSING ARTWORK FROM ICELAND, KEEP BELIEVING ALWAYS og buðum upp á sögu­st­und.“

Mynd: Aðsend

Gestir sýn­ing­ar­innar voru hvattir til að hlusta á sög­una á bak við verkin, og við­brögðin létu ekki á sér standa.

„Sagan spurð­ist hratt út og þegar leið á sýn­ing­una kom fólk til þess að heyra sög­una og sjá verkin í slideshow og í port­folio möpp­unni hans Jóns Adólfs.“

Mynd: Aðsend

Að sögn Jóhönnu vakti þetta mikla athygli og jákvæð við­brögð, þrátt fyrir að verkin sjálf væru fjar­ver­andi.

„Okkur tókst að fá eig­in­hand­ar­á­ritun frá öllum lista­mönn­unum í bók­ina (Catalog) sem var gefin út með öllum lista­mönn­unum sem tóku þátt í sýn­ing­unni,“ segir Jóhanna og bætir við: „En við erum í góðum málum og höfum lært mikið. Gest­irnir voru frá­bærir og tóku okkur af alúð.“

Mynd: Aðsend

Óvissa um framhaldið

Lista­verkin eru enn í haldi PostNord og ekki liggur fyrir hvenær þau skila sér til baka, né í hvaða ástandi.

„Við erum komin heim, við komum með Icelandair en ekki með Postnord.

Það sem við vitum nú um lista­verkin er að þeir ætla að senda þau til baka en við vitum ekki hvenær, svo spennan heldur áfram. Hver kostn­aður verður þegar þau koma og verða þau heil? Hver veit.?“

Þrátt fyrir von­brigðin segir Jóhanna upp­lifun­ina hafa verið lær­dóms­ríka og kynn­ingin á lista­mann­inum hafi tek­ist vel.

„Við vorum auð­vitað svekkt að fá ekki lista­verkin en um leið erum við alsæl með kynn­ing­una á lista­mann­inum Jóni Adólfi, það mun engin gleyma þessum lista­manni.“

Hún seg­ist jafn­framt sann­færð um að við­tök­urnar hefðu orðið enn meiri ef verkin hefðu skilað sér.

„Ég er með það á hreinu að ef lista­verkin hefðu verið á sýn­ing­unni þá hefði okkar bás verið sá vin­sæl­asti því engin var með lista­verk á við þessi.“

Hægt er að sjá meira um lista­verk Jóns Adólfs hér.