
Saga Svandísar Önnu Sigurðardóttur og Sólveigar Helgu Gunnlaugsdóttur, sem deilt var í þættinum Ástarsögur á Rás 1, varpar nýju ljósi á upphaf ástarsambands tveggja körfuboltakvenna sem þurftu að leyna sambandi sínu á vellinum fyrir 23 árum.
Í dag eru þær giftar og tveggja barna mæður, en ferill þeirra hófst með leyndarmáli og hörðum átökum í úrvalsdeildinni.
Kynntust í landsliðsferð á Möltu
Árið 2003 voru þær báðar kallaðar inn í íslenska landsliðshópinn og héldu til keppni á Smáþjóðaleikunum á Möltu. Fyrir ferðina þekktust þær lítið sem ekkert, en þar kviknaði fyrsti neistinn. Sólveig Helga var skotbakvörður og leikstjórnandi frá Grindavík, þar sem hún hafði alist upp í miklu íþróttastarfi. Svandís Anna er alin upp í Nýja-Sjálandi þar sem hún æfði netball, en sneri sér að körfubolta með Íþróttafélagi stúdenta (ÍS) við flutninginn til Íslands og var þekkt fyrir sterka vörn.
Eftir heimkomuna þróaðist vinskapurinn yfir í samband, en þær ákváðu að halda því algjörlega leyndu fyrir liðsfélögum sínum og körfuboltasamfélaginu.
Hörð barátta á vellinum
Tímabilið í körfuknattleiknum hófst fljótlega eftir að þær byrjuðu saman. Vegna stöðu sinna á vellinum lentu þær í þeirri sérstöku stöðu að vera beinar andstæðingar í leikjum ÍS og Grindavíkur. Svandís Anna lýsir upplifuninni sem einstakri:
„Hún var einn af bestu sóknarmönnum og leikmönnum í sínu liði og ég með betri varnarmönnum. Svo erum við svipað háar. Ég var alltaf sett á hana, þurftar að dekka hana. Enginn vissi að ég var heima hjá henni um daginn.“
Hjónin rifja upp að þær hafi mætt til leiks á sitthvorum bílnum og tekist á af fullri hörku. Svandís Anna nefnir sem dæmi að hún hafi þurft að hlaupa beint í sókn á meðan kærasta hennar lá eftir á gólfinu eftir samstuð, þar sem hvorug mátti sýna viðbrögð sem gæti ljóstra upp leyndarmálinu.
Notalegt og spennandi í senn
Sólveig Helga starfar í dag hjá Körfuknattleikssambandi Íslands (KKÍ) og vinnur enn náið með íþróttinni. Þegar litið er til baka segja þær tímabilið í felum hafa verið spennandi og notalegt á sinn hátt. Sambandið fékk að þróast á þeirra eigin forsendum áður en það var gert opinbert, og hefur það nú staðið tryggilega í rúma tvo áratugi.
