Nú er fermingartímabilið hafið og ákvað Mannlíf því að heyra í nokkrum bráðskemmtilegum einstaklingum til að spyrja þá út í þeirra upplifun af fermingum. Bænir, gjafir og Jesús sjálfur.

Fyrstur til að svara fermingarspurningum Mannlífs er Birkir Fjalar Viðarsson, hlaðvarpsþáttastjórnandi og söngvari rokksveitarinnar I Adapt.

Hver var þín upplifun af fermingarfræðslunni?

Hún var fín. Ég man ekki hversu hátíðlegur hann Davíð Baldursson prestur var eða hversu miklu púðri hann eyddi í það að fá okkur til að gangast trúnni og Frelsaranum á hönd en þetta voru alveg notalegir tímar. Hann sagði okkur auðvitað svalar sögur úr trúarritunum; allskonar persónur og leikendur sem gerðu góða og slæma hluti og veltu fyrir sér stað sínum í sköpunarverkinu. Presturinn var ekkert að reka ofan í okkur að þessi og hin gildin væru þau einu sönnu og við yrðum að vera kristin. Það hefði sennilega farið öfugt ofan í mig því ég var þarna byrjaður að tortryggja skipulögð trúarbrögð og geri enn. Aukinheldur var ég á bólakafi í dauðarokki og eitthvað af þeim sveitum sem ég hafði mikið dálæti á sungu af mikilli áfergju gegn Guði, kirkjunni og fleiru því tengdu; nægir þar að Nefna Deicide, Morbid Angel, Mercyless og Unleashed.

En fræðslan fór fram í kirkju og í tímum í skólanum. Bekkjasystkini mín voru vinir mínir þannig að þetta var bara gaman. Stundum var ég að stríða prestinum og með helvítis vesen sem einhverskonar afstaða gegn kirkjunni og því sem mér fannst vera vitleysa. En já, Davið prestur bara las fyrir okkur, lét okkur leysa einföld verkefni tengdum lestrinum og eitthvað í þeim dúr.

Hvernig var veislan?

Veislan var stórbrotin. Hún fór fram heima hjá okkur á Mánagötunni. Maturinn var ofboðslega góður og mér er sérlega minnistæð bananakarrýsósa einhver sem var algjört hnossgæti. Mjög framandi fyrir svona út-á-landi gúbba sem þekktir ekkert nema fisk, kjöt, kartöflur, brauð og mjólkurvörur. Þarna var líka hreindýr og gott ef þessi sósa var ekki með því. Þetta var allt galdrað fram af mömmu minni, Unni Ölversdóttur, og hún var ekkert að grínast með svona. Það má vera að hún hafi fengið hjálp vinkvenna sinna. Það var mest gaman að sjá ættingja renna í hlaðið eftir langan akstur að sunnan. Veðrið var gott og það yljaði mér að sjá fólk komið langa leið. En veislan var ekkert sérlega fjölmenn. Mínar fjölskyldur eru alls ekki stórar. Heimilið okkar var fremur smátt þegar ég pæli í því en það rúmaði þennan hóp.

Svo man ég að ég átti eitthvað svona dæmigerða Mallorca „grallaragjöf“ úr plasti sem var stór kúrbítur en ef þú opnaðir hann þá kom í ljós getnaðarlimur. Einhver börn höfðu fundið þetta og hlupu um húsið sveiflandi limnum með tilheyrandi skríkjum og galsa. Við höfðum gaman af þessu.

Hvernig leið þér í athöfninni?

Mér leið vel í athöfninni sem fór fram í kirkju Reyðfirðinga. Krúttleg kirkja sem ég á bara góðar minningar úr. Davíð prestur og Gunnar, hans hægri hönd, höfðu lag á því að gera kirkjuna aðlaðandi fyrir okkur í þorpinu. Ekki að maður hafi verið sérlega mikið þarna en það var einhver heimilislegur heilagleiki þarna sem fór vel í mig. Athöfnin var ekkert sérstaklega löng en ég man bara að mig langaði að fara sem fyrst heim að hlusta á dauðarokk í fermingagræjunum mínum. Það skipti mestu máli. En ég man líka eftir því að hafa fallist á að skerða hár mitt fyrir djöfulsins myndatökuna. Þarna var ég kominn með nokkuð sítt hár en gamla settið vildi að ég liti betur út og hárskeri þorpsins klippti á mig „stall“ eins og það var kallað. Mikil var sú skelfing enda fór mun meira af dauðarokkshárinu í ruslið en ég hafði séð fyrir mér. Raunverulegur skellur.

Hvenær fórstu síðast í fermingu og hjá hverjum?

Ég man ekki hvaða fermingu ég sótti síðast. Það er alltaf einhver reitingur. En heilt yfir eru fermingar nú í einhverri „pabbamóðu“ hjá mér. Hugsa að það sé vegna þess að ég þarf að hafa augun og hemil á þremur börnum sem eru mín og það er ærið verkefni. Eina sem ég man úr fermingum nú til dags er að börnin komust klakklaust frá allskonar veislum og vonandi verður það áfram þannig. Ef mér skjátlast ekki þá er okkur boðið í þrjár veislur á þessu ári. Guð blessi og varðveiti fólkið sem býður mér og krökkunum mínum.