„Líklega ein furðulegasta frétt í fjölmiðlasögu Íslands“

Hvalur hf. hyggst leggja sölu á hval­kjöti til Japans til hliðar, að minnsta kosti tíma­bundið, og nýta kjöt af lang­reyðum til fram­leiðslu á járn­bæti­efni. Rit­höf­und­ur­inn Andri Snær Magnason gerir áformin að umtals­efni og gagn­rýnir þau harð­lega.

Kristján Loftsson, fram­kvæmda­stjóri Hvals, greindi frá áformunum í sam­tali við Morg­un­blaðið. Bæti­efnið, sem nefn­ist „Reyð­ar­járn“, verður fram­leitt í duft­formi og selt í hylkjum. Kristján bendir á að blóð­leysi hrjái stóran hluta mann­kyns og að járn­skortur sé orsök veru­legs hluta til­fella.

Hann telur jafn­framt að nýt­ing hvala með þessum hætti geti orðið liður í bar­átt­unni gegn járn­skorti, meðal ann­ars í Afríku.

Hefur litla trú á verkefninu

Andri Snær gefur lítið fyrir þær skýr­ingar og spyr hvort raun­hæft sé að veiða lang­reyðar í þeim til­gangi að vinna úr þeim járn.

„Heilög Theresa hvað þetta er fal­lega hugsað! Hér er lík­lega ein furðu­leg­asta frétt í fjöl­miðla­sögu Íslands,“ skrifar Andri Snær.

Hann veltir meðal ann­ars fyrir sér hag­kvæmni fram­leiðsl­unnar og bendir á að ef járn­inni­hald kjöts­ins sé um 300 milli­grömm í hverju kílói fengjust um 20 kíló af járni úr 70 tonna lang­reyð.

Andri Snær spyr hvað kílóið af járn­inu þyrfti þá að kosta svo útgerðin borg­aði sig og hvort hefð­bundnar aðferðir lyfja­fram­leið­enda við að vinna gegn járn­skorti séu ekki mun ódýr­ari.

Þá spyr hann hvað verði um þann mikla massa hvals­ins sem ekki nýt­ist í járn­bæti­efnið og hvort verk­efnið geti verið leið til að losna við mikið magn hval­kjöts sem þegar hafi verið veitt og þurfi að geyma.