Hvalur hf. hyggst leggja sölu á hvalkjöti til Japans til hliðar, að minnsta kosti tímabundið, og nýta kjöt af langreyðum til framleiðslu á járnbætiefni. Rithöfundurinn Andri Snær Magnason gerir áformin að umtalsefni og gagnrýnir þau harðlega.

Kristján Loftsson, framkvæmdastjóri Hvals, greindi frá áformunum í samtali við Morgunblaðið. Bætiefnið, sem nefnist „Reyðarjárn“, verður framleitt í duftformi og selt í hylkjum. Kristján bendir á að blóðleysi hrjái stóran hluta mannkyns og að járnskortur sé orsök verulegs hluta tilfella.

Hann telur jafnframt að nýting hvala með þessum hætti geti orðið liður í baráttunni gegn járnskorti, meðal annars í Afríku.

Hefur litla trú á verkefninu

Andri Snær gefur lítið fyrir þær skýringar og spyr hvort raunhæft sé að veiða langreyðar í þeim tilgangi að vinna úr þeim járn.

„Heilög Theresa hvað þetta er fallega hugsað! Hér er líklega ein furðulegasta frétt í fjölmiðlasögu Íslands,“ skrifar Andri Snær.

Hann veltir meðal annars fyrir sér hagkvæmni framleiðslunnar og bendir á að ef járninnihald kjötsins sé um 300 milligrömm í hverju kílói fengjust um 20 kíló af járni úr 70 tonna langreyð.

Andri Snær spyr hvað kílóið af járninu þyrfti þá að kosta svo útgerðin borgaði sig og hvort hefðbundnar aðferðir lyfjaframleiðenda við að vinna gegn járnskorti séu ekki mun ódýrari.

Þá spyr hann hvað verði um þann mikla massa hvalsins sem ekki nýtist í járnbætiefnið og hvort verkefnið geti verið leið til að losna við mikið magn hvalkjöts sem þegar hafi verið veitt og þurfi að geyma.