Snilldarlegasta taktík Samfylkingarinnar í stjórnmálum frá því Kristrún Frostadóttir kom inn í stjórnmálin hefur verið hundaflautið. Aðferðin snýst um að tala til mismunandi hópa á sama tíma. Þannig byrjaði Kristrún stjórnmálaferilinn á að salta Evrópusambandið og öll áform um að taka upp nýju stjórnarskrána, vitandi að án víðari stuðnings en þrönga vinstrisins væri betur heima setið.
Samflokksmaður og einn nánasti samstarfsmaður Kristrúnar, Jóhann Páll Jóhannsson umverfisráðherra, gengur enn lengra. Í hvert skipti sem hann hefur upp raustina opinberlega virðist hann tala til kjósenda Sjálfstæðisflokks og Miðflokksins. Í umræðum um stefnuræðu forsætisráðherra kvartaði hann sáran undan því að þrengt væri að Reykjavíkurflugvelli, hann boðar stórsókn í orkuöflun og nú síðast uppfyllti hann blautan draum alvöru hægrimanna og skilaði fjárheimildum upp á 600 milljónir króna sem eyrnamerkt var orku- og loftslagsmálum.
Nýja Samfylkingin ætlar því að forðast örlög þeirrar gömlu sem klauf þjóðina í tíð Jóhönnu Sigurðardóttur, með því að sefa og svæfa fólkið til hægri.
Það gæti hins vegar sært upp mestu martröð Samfylkingarinnar, að fylgið verði gleypt upp frá vinstri eftir því sem kjörtímabilið líður, þar sem Sósíalistarnir eru glaðvakandi og Vinstri græn eru að rumska úr roti síðustu kosninga, ef marka má harðar yfirlýsingar Svandísar Svavarsdóttur og Guðmundar Inga Guðbrandssonar um meinta óhóflega hagsýni Jóhanns Páls ...
