„Tengist afa og pabba í gegnum skeiðarnar“

Myndin á skeið­inni er af konu sem starir út á hafið með trú og von í hjarta að bíða þess að ástin hennar skili sér heil heim. Við­fangs­efnið er vonin.

Hanna Sigríður Magn­ús­dóttir, hönn­uður og eig­andi versl­unar Guðlaugs A. Magn­ús­sonar, er þriðji ætt­lið­ur­inn sem hannar jóla­skeið­ina. Hún segir að saga föð­ur­fjöl­skyld­unnar liggi í skeið­unum og gefi þeim djúpa merk­ingu.

„Við­fangs­efni nýj­ustu skeið­ar­innar er vonin en myndin á skeið­inni er af konu sem starir út á hafið með trú og von í hjarta að bíða þess að ástin hennar skili sér heil heim,“ segir Hanna Sigríður og vitnar í Bubba Morteins: „Vonin, vonin, vonin blíð, vertu mér hjá.“

Í ár bætti hún við vöru­línu þar sem munstur­hluti skeið­ar­innar verður fáan­legur sem háls­men.

Jóla­skeiðin á sér langa sögu, Guð­laugur, afi Hönnu Sigríðar, gerði fyrstu skeið­ina árið 1946 og í ár verður gefin út sjö­tug­asta og fyrsta skeiðin frá upp­hafi. Tólf skeiðar eru í hverri hönn­un­ar­línu og árið 2013 hófst hönnun á sjö­undu lín­unni.

Hanna Sigríður er þriðji ætt­liður í verslun Guðlaugs A. Magn­ús­sonar og þrátt fyrir að hafa lagt stund á við­skipta­fræði og mannauðs­stjórnun þá heill­aði þessi sköpun hana alltaf. „Frá blautu barns­beini fylgd­ist ég með af ákafa þegar pabbi velti fyrir sér hvað ætti að vera á næstu skeið. Hann kom að hönnun skeið­anna og var mik­ill hug­mynda­smiður þegar hann rak fyr­ir­tækið frá 1963 til 2004. Eftir að teikni­vinnu var lokið, því hann teikn­aði ekki sjálfur skeið­arnar, fékk ég að fylgja honum til Kaup­manna­hafnar þar sem verk­færið var hand­grafið eftir teikn­ing­unni. Þetta fannst mér stór­merki­legt og ótrú­lega spenn­andi.

Allra fyrsta jóla­skeiðin sem Guð­laugur A. Magn­ús­son hann­aði og gerði árið 1946.

Þegar ég hand­fjatl­aði glans­andi silf­ur­skeið­arnar, sem voru svo margar og ólíkar, átt­aði ég mig á að í þeim lá saga föð­ur­fjöl­skyldu minnar. Það gefur þessum skeiðum svo djúpa merk­ingu fyrir mig að geta velt fyrir mér hug­myndum bæði afa míns, frá 1946, og síðan hug­myndum föður míns, frá 1963, mót­uðum í silf­ur­skeiðar sem munu lifa um aldur og ævi, mann fram af manni. Mér finnst þetta í raun stór­kost­legt og er mjög ham­ingju­söm að fá að halda þess­ari hefð á lofti af alúð og kær­leika. Að sitja með allar skeið­arnar fyrir framan mig snertir mig djúpt og mér finnst ég tengj­ast afa mínum sem dó 1952 og ég þekkti því aldrei en ekki síður finn ég svo sterkt teng­ing­una við föður minn sem dó 2013 eftir erf­iða bar­áttu við Alzheimer.“

Höfundur / Ragn­hildur Aðal­steins­dóttir
Mynd af Hönnu / Heiða Helga­dóttir