„Vissar manngerðir vilja halda í þetta gamla“

Ásgrímur við störf á vinnu­stofu sinni á Smiðju­vegi 6 í Kópavogi.

Ásgrímur Þ. Ásgríms­son bólstr­ari hefur verið í brans­anum frá barns­aldri enda má segja að hann hafi fæðst inn í fagið. Hann verður sjö­tugur á árinu og hvergi nærri hættur en segir að nú sé kom­inn tími til að yngja upp í þess­ari fámennu starfs­stétt.

„Ég lærði hjá föður mínum og var mikið inni á verk­stæði hjá honum strax sem krakki. Þegar ég var 16 ára, 1965, hóf ég nám í bólstrun og vann hjá honum til 1976,“ segir Ásgrímur. Faðir hans var Ásgrímur Lúð­víks­son bólstr­ari sem rak verk­stæði á Berg­staða­stræti 2 í fimm­tíu ár.

Þennan stól og skammel gerði Ásgrímur nýlega upp með lamba­gærum frá Sút­un­ar­verk­smiðj­unni á Sauð­ár­króki.

Fólk kemur með allt milli him­ins og jarðar í bólstrun en algeng­astir eru hvers kyns stólar og sófa­sett. „Það eru margir sem vilja til dæmis eiga tvo gamla stóla innan um nýtísku­hús­gögnin og láta þá gjarnan gera þá upp. Oft eru þetta ætt­ar­gripir eða eitt­hvað sem fólk hefur vaktað á vef­síðum eða fundið í Góða hirð­inum. Vissar mann­gerðir vilja halda í þetta gamla og láta gera við í stað þess að henda og kaupa nýtt.“

Ásgrímur er for­maður Meist­ara­fé­lags bólstr­ara og þar er nú unnið að því í sam­ráði við Tækni­skól­ann að hefja nám í bólstrun í sam­starfi við tækni­skóla í Skive í Danmörku. „Bólstrun hefur ekki verið kennd hér á landi í fjölda ára. Stéttin er farin að eld­ast og við erum farin að sjá að við þurfum að fara að yngja upp í fag­inu enda erum við ekki nema um 20 sem störfum við bólstrun og sumir að nálg­ast það að kom­ast á eft­ir­laun. Und­ir­bún­ingur er haf­inn í Tækni­skól­anum í sam­ráði við skól­ann í Skive.

Ítar­legra við­tal er við Ásgrím í 9. tölu­blaði Vikunnar.

Texti og myndir / Ragn­hildur Aðal­steins­dóttir