„Við forðumst okkur sjálf og deyfum með mörgum leiðum“

„Ég hef farið mjög mikið til Gvatemala und­an­farin ár og varið tíma við Atitlan-vatnið en þar hefur mynd­ast sam­fé­lag jóga­iðk­enda og and­lega þenkj­andi fólks alls staðar að.

„Þessar stundir hafa reynst fólki vel til að hvíl­ast, losa um streitu og þreytu og gera eitt­hvað bara fyrir sig. Stundum gleymum við að hlúa að okkur sjálfum í amstri dags­ins og þá sér­stak­lega and­legu hlið­inni,“ segir Kamilla. „Innri vinna er ein­hver sú mesta erf­ið­is­vinna sem til er og í mörgum til­fellum erum við frekar til í forð­ast hana til að þurfa ekki að mæta okkur sjálfum, horfa inn á við og gera eitt­hvað í því sem við sjáum eða finnum. Við forð­umst okkur sjálf og deyfum með svo mörgum leiðum, til dæmis með áfengi, vímu­efnum, kyn­lífi, símunum okkar, sjón­varp­inu, mat, versl­un­ar­ferðum og svo fram­vegis.“

Stundaránægja og blekking

Sjálf hefur hún verið að gera til­raunir á sjálfri sér síð­ustu ár og skoða hvað hún setur ork­una sína í og hvernig hún velur að verja tíma sínum. „Ég átt­aði mig til dæmis á því fyrir rúmum tveimur árum að áfengi gerði ekki neitt fyrir mig heldur dró frekar úr mér þrótt, kjark og gleði og fékk mig til að efast um sjálfa mig. Þá þurfti ég að spyrja mig af hverju ég væri að þessu og þegar ég fann ekki gild svör ákvað ég að hætta að drekka.

Oft gerum við eitt­hvað bara vegna þess að allir aðrir gera það þrátt fyrir að það gefi okkur ekki neitt. Þá er gott að taka stöð­una. Það gerði ég og hef síðan yfir­fært þetta á nán­ast öll svið lífs míns. Mér finnst mik­il­vægt að skoða reglu­lega hvað það er sem nærir mig og hvað dregur úr mér,“ segir hún og bætir við að það sem við gerum til að deyfa okkur eða fjar­lægj­ast okkur sjálf veiti okkur oft stundará­nægju. „En eins og orðið gefur til kynna varir hún stutt. Þetta er kannski leið til að láta okkur líða betur en svo virkar hún ekki, er bara blekk­ing, og hvað þá? Þurfum við þá kannski meira eða þurfum við að skoða aðrar og var­an­legri leiðir til að líða betur? Fyrir mig hefur það verið hug­leiðsla, holl­ari lífs­venjur og gagn­rýnin skoðun á það sem ég geri, bæði út á við og inn á við.“

Andleg hreinsun, hvíld og uppgötvun

Kamilla segir að kakó­hug­leiðsl­urnar hafi fljót­lega undið upp á sig og núna býður hún upp á fjöl­breytta tíma eins og kakó nidra- og kakó vinyasa-jóga­tíma. „Ég flyt líka inn kakó frá Gvatemala og skipu­legg jóga- og kakó­ferðir þangað. Ég hef farið mjög mikið til Gvatemala und­an­farin ár og varið tíma við Atitlan-vatnið en þar hefur mynd­ast sam­fé­lag jóga­iðk­enda og and­lega þenkj­andi fólks alls staðar að. Ég fór með fyrsta hóp­inn í jan­úar og nú er ég farin að kynna næstu ferðir en síð­ast komust færri að en vildu. Ferðinar sem farnar verða í jan­úar og febr­úar á næsta ári bjóða upp á jóga, hug­leiðslu, and­lega og lík­am­lega hreinsun með rými fyrir hvíld og upp­götvun. Þetta er ferð fyrir ævin­týra­gjarnar mann­eskjur sem vilja líka líta inn á við og vinna í sér. Svo skemmir ekki að þetta er einn fal­leg­asti staður sem ég hef komið á yfir ævina og ég hef ferð­ast mikið. Það er eitt­hvað svo töfr­andi við Gvatemala og þess vegna fer ég þangað oft en þar hef ég líka gert miklar upp­götv­anir um sjálfa mig sem hafa hjálpað mér að gera stærri breyt­ingar í líf­inu í hvert skipti sem ég kem aftur heim.“

Allar upp­lýs­ingar um Kamillu, við­burði og ferð­ina til Gvatemala má finna á kako.is.