„Ég fór að kvíða marga daga fram í tímann fyrir einhverjum venjulegum vinnudegi. Og var oft kvíðin yfir fáránlegustu hlutum. Ég vissi ekki almennilega hvað þetta var en í dag er ég greind með kvíða og er á lyfjum og er ekkert feimin við að viðurkenna það. Mér finnst mjög mikilvægt að það sé hægt að tala opinskátt um andlega sjúkdóma. Ég viðurkenni alveg að stundum er ég bara föst í því að kvíða því hvað ég geti haft í fréttunum eftir fjóra, fimm daga, eins og það sé einhver möguleiki að vita hvað muni gerast eftir fjóra, fimm daga í íþróttunum, þannig að stundum er þetta algjörlega fáránlegt og ég get hlegið að sjálfri mér fyrir að mikla hlutina svona fyrir mér.
Þetta er þekkt í fjölskyldunni, við höfum sem betur fer að mestu sloppið við líkamlega sjúkdóma en andlegir erfiðleikar hafa verið okkar fylgifiskur og mér finnst óskaplega mikilvægt að þeir sem upplifa svona fái viðeigandi aðstoð. Það hefur algjörlega bjargað mér að vera sett á kvíðalyf og ég er mjög þakklát fyrir það.“
Kristjana sagðist hafa flutt til Danmerkur á sínum tíma til að reyna að „finna sig“, er hún búin að því? „Já, veistu ég held það bara,“ segir hún brött. „Ég er komin með BA-gráðu í mannfræði og masters-gráðu í markaðsfræði og var alltaf að reyna að finna mig í einhverju öðru en íþróttunum en það tókst ekki. Námið bættist ofan á alla vinnuna og ég viðurkenni að ég er búin að keyra mig svolítið út, hefði örugglega gott af því að fara í hvíld á Heilsuhælið í Hveragerði, en það er enginn tími til þess.“
Viðtalið við Kristjönu má lesa í heild sinni hér.
Athugasemdir