Dásamlegur stuðningur frá samfélaginu á Höfn

Oft ber­ast fréttir af því að fólk sem býr á lands­byggð­inni með lang­veik börn þurfi að flytja til Reykja­víkur til að fá þjón­ustu, hefur ekki verið erfitt að vera búsett á Höfn í þessu ferli?

„Ó, nei, það hefur sko ekki verið erfitt,“ segir Hulda í for­íðu­við­tali nýjasta tölu­blaðs Mannlíf. „Sam­fé­lagið og utan­um­haldið hér hefur verið dásam­legt. Það er allt til fyr­ir­myndar. Ég get eig­in­lega ekki hugsað mér að flytja með hann héðan og vona að við getum búið hér sem lengst. Það er sama hvar borið er niður; leik­skól­inn, skól­inn, fólkið sem sér um þjón­ustu hjá sveit­ar­fé­lag­inu hefur allt verið til fyr­ir­myndar og ég get ekki hrósað því nógu mikið. Þar fyrir utan er þetta lítið sam­fé­lag þar sem allir þekkja Ægi og mér finnst mjög erfið til­hugsun að þurfa að taka hann héðan ef við förum í klínískar til­raunir í Svíþjóð eða Banda­ríkj­unum í þrjú til fjögur ár. Hér er haldið utan um hann af öllum eins og allir eigi hlut­deild í honum. Í fyrra var hald­inn hérna styrkt­ar­dagur fyrir hann og söfn­uð­ust tvær millj­ónir. Það var svo ótrú­lega fal­legur dagur og ég mun aldrei gleyma honum.“

Viðtalið í heild sinni má lesa í nýjasta tölu­blaði Mannlífs og á man.is.