Frækileg björgun Víkverja er Sigurbjörg strandaði – Aðstæður erfiðar vegna roks og sandbyls

Föstu­dag­inn 7. mars árið 1981 strand­aði bát­ur­inn Sig­ur­bára VE-249, á Skóg­ar­sandi. Sjö menn voru í áhöfn báts­ins en tókst að bjarga þeim öllum.

Vest­manna­eyja­radíó til­kynnti björg­un­ar­sveit­inni Víkverja frá Vík í Mýrdal klukkan 10:50 föstu­dags­morg­un­inn 7. mars 1981, að Vest­manna­eyja­bát­ur­inn Sig­ur­bára VE-249 hefði strandað á Skóg­ar­sandi. Björg­un­ar­sveitin, sem var þaul­vön álíka björg­unum, var ekki í miklum vand­ræðum með að bjarga öllum sjö áhafn­ar­með­limum báts­ins, þó veður hafi verið ansi slæmt á köflum en bæði rok og sand­bylur tafði björg­un­ina eilítið. Aðstaða á strand­staðnum var afar erfið vegna veð­urs­ins en skip­verjar á Sig­ur­báru náðu að skjóta línu í land en þá var leki kom­inn að skip­inu og því ekki seinna vænna að verða bjargar í land.

Hér má lesa frétt Dag­blaðs­ins um hið fræki­legu björgun:

Sig­ur­bára VE-249 strand­aði á Skóg­ar­sandi

Sjö mönnum bjargað í roki og sand­byl

skip­brots­menn fluttir að Skógum — leki kom­inn að skip­inu, vél óvirk og raf­magn fór af

Vest­manna­eyja­bát­ur­inn Sig­ur­bára VE 249 strand­aði skömmu fyrir hádegið í gær á Skóga­sandi, skammt austan Jökulsár á Sól­heima­sandi. Á bátnum var sjö manna áhöfn og tókst björg­un­ar­sveit­inni Víkverja frá Vík í Mýrdal að bjarga áhöfn­inni í land. Allir voru komnir heilir á húfi í land á fimmta tím­anum í gær. Að sögn Hannesar Hafstein í gær til­kynnti Vest­manna­eyja­radíó Slysa­varna­fé­lag­inu kl. 10.50 í gær að Sig­ur­báran væri strönduð vestan Dyr­hóla­eyjar. Jafn­framt var til­kynnt að úti fyrir væru fjögur skip ásamt varð­skip­inu Tý. Björg­un­ar­sveitin Víkverji í Vík í Mýrdal var þegar ræst út. Sveitin lagði af stað kl. 11.35 og fór veg­hef­ill fyrir, því ófærð var mikil. Ferðin sótt­ist vel og var sveitin komin á strand­stað kl. 13.05. Aðstaða á strand­stað var mjög erfið, mikið rok á norð-austan og varla sást út úr augum vegna sand­roks. Skip­verjar á Sig­ur­báru gátu skotið linu í land, en skipið hafði strandað í grjót­urð, um 200 metra frá landi. Leki var kom­inn að skip­inu, vélin orðin óvirk og raf­magn farið af því. Samband náð­ist við skipið um kl. 13.30. Skömmu eftir að línan náð­ist færð­ist skipið vestar og nær landi. Ákveðið var að koma tog­vírum frá Sig­ur­báru í land og voru þeir settir fastir í veg­hef­il­inn til þess að reyna að halda í við skipið. Mjög braut á skip­inu á þessum stað.

Fyrsti skip­verj­inn náð­ist í land kl. 15.43 og síðan hver af öðrum unz allir voru komnir í land kl. 16.13. Hlé varð þó að gera meðan verstu hryðj­urnar gengu yfir. Þegar allir voru komnir í land voru skip­brots­menn fluttir að Skógum. Að sögn Hannesar Hafstein gekk björg­unin með miklum ágætum, enda björg­un­ar­sveitin Víkverji mjög reynd í björg­unum. sem þessum. Sig­ur­bára VE er stál­skip, 127 lestir að stærð, smíðað á Seyð­is­firði árið 1978.