„Það er miklu betra að kyssa þig þegar við erum öruggar“

Sigríður Eir Zophoníasardóttir, söng­kona í hljóm­sveit­inni Eva, vill öryggi fyrir hinsegin fólk alls staðar. Hún deildi reynslu sinni í færslu á Facebook. Sigríður lýsir hvernig hún og unnusta hennar þurfa að vera með­vit­aðar um umhverfið sitt þegar þær eru úti á almanna­færi. Oft eru þær ekki öruggar ef þær leið­ast. „Allt er allt í lagi - verum bara vin­konu­legar, við erum báðar með snúð í hár­inu, við gætum verið systur,“ skrifar Sigríður um hvernig hún og unnusta hennar þurfa að breyta hegðun sinni í óör­uggu umhverfi.

Sigríður lýsir því hvernig stundum geta þær verið hug­rakkar og leiðst þrátt fyrir að þær finni að það sé ekki öruggt en stundum þor þær því ekki. „Stundum löbbum við hönd í hönd en sleppum allt í einu báðar. Einhver augu sem ögra, ein­hver orka sem stingur, eitt­hvað óáþreif­an­legt en samt svo ótrú­lega skýrt,“ skrifar Sigríður í færsl­unni.

„Við höfum kysst í lest.
Við höfum kysst í flug­vél.
Við höfum kysst í alls okkar ókunnum borgum, löndum og sveitum.
Við höfum kysst og fundið að það er ekki vel­komið, ekki vel séð.
Við höfum kysst og fundið að það er ekki öruggt.
En það er svo miklu betra að kyssa þig þegar við erum öruggar,“ skrifar Sigríður.

Sigríður seg­ist vera heppin því hún hefur mikil for­rétt­indi þrátt fyrir að vera lesbía. „Ég passa vel inn í het­erón­orma­tív­una, ég á börn og hús og við erum báðar með nógu kven­læga kyntján­ingu svo hún telst ekki veru­leg ógn,“ við­ur­kennir Sigríður. Þrátt fyrir að til­vist hennar sé nokkuð auð­melt­an­leg fyrir flesta seg­ist hún upp­lifa örygg­is­leysi og ótta mörgum sinnum í mán­uði, jafn­vel hér á landi. „Óttan um að við sem par gætum skapað ein­hvern usla eða óþæg­indi sem gætu komið niður á okkar öryggi í þessum heimi. Að mér sé áætluð gagn­kyn­hneigð og þurfi að koma út úr skápnum í hví­vetna, að ég sleppi tak­inu af hendi kon­unnar minnar á götu því ég vil ekki lenda í aðkasti,“ skrifar Sigríður. Hún segir að for­dómar og nið­ur­læg­ing út af hinseg­in­leika hennar sé eitt­hvað sem hún hefur lært að bera.

Sigríður segir sög­una hins vegar aðra þegar kemur að barni sínu en hán er kynsegin og passar ekki í hefð­bundna kyntján­ingu. „Ég get ekki til þess hugsað að hán þurfi að herða sig, verja sig, láta sér vaxa hreðjar eða hvað það er sem hán þarf að gera til þess að kom­ast af á ferða­lagi sínu í þessum heimi,“ skrifar Sigríður.

„Ég vil fá að leið­ast niður allar heims­ins götur án þess að verða hrædd og ég vil að barnið mitt geti val­hoppað í gegnum þetta líf í hverri þeirri kyntján­ingu, kyni og kyn­hneigð sem háni þókn­ast án þess að fólki sjái sig knúið til að hafa eina ein­ustu skoðun á því,“ segir Sigríður í færslu sinni. Hún seg­ist ekki vilja þurfa að vera þakk­lát fyrir að fólk leyfi þeim að vera. Það ætti að vera sjálf­sagt að allt hinsegin fólk sé öruggt alls staðar og alltaf.