Þórarinn Ævarsson, fyrrverandi forstjóri IKEA og Domino's á Íslandi, telur að hæglát bylting sé að eiga sér stað í íslensku samfélagi þar sem sífellt fleiri dragi úr efnishyggju og leiti inn á við. Hann segir hugvíkkandi efni hafa átt þátt í þeirri þróun hjá mörgum.
Þórarinn er nýjasti gestur Sölva Tryggvasonar í hlaðvarpi hans. Þar ræðir hann meðal annars eigin reynslu af kannabisolíu, sem hann segist hafa notað til að draga úr langvinnum verkjum og bæta svefn.
„Ég er búinn að glíma við króníska verki í talsverðan tíma og hef leitað allra leiða til að finna lausnir. Það er ekkert sem læknar þetta alveg, en kannabis hefur reynst mér frábærlega til að slá á verki og hjálpa við svefn og hvíld,“ segir Þórarinn.
Hann segist áður hafa orðið lífshættulega háður ópíóðum og vilji ekki fara aftur þá leið. Hann telur jafnframt tímabært að ræða kannabis og önnur hugvíkkandi efni af meiri yfirvegun og minni fordómum.
Þórarinn tekur þó fram að hann sé ekki að upphefja kannabis og segir neikvæðar hliðar fylgja notkun þess, sérstaklega meðal ungs fólks. Hann telur engu að síður að lögleiðing gæti haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að færa sölu frá ólöglegum markaði og auðvelda stjórnvöldum að takmarka aðgengi ungs fólks.
Þórarinn segir eigin viðhorf hafa tekið miklum breytingum. Áður hafi hann dæmt fólk sem neytti kannabis en sjálfur drukkið áfengi án þess að velta því sérstaklega fyrir sér.
„Ég er sannfærður um að það sé hæglát bylting í gangi þar sem stór hópur fólks er að skipta um takt og tengjast sjálfu sér og öðrum,“ segir hann.
Að hans mati hefur mikil efnishyggja og samanburður einkennt íslenskt samfélag lengi. Hröð efnahagsleg uppbygging hafi skilað miklum lífsgæðum en jafnframt haft ákveðinn fórnarkostnað. Hann nefnir streitu, vanlíðan, lífsstílssjúkdóma og tengslarof í því samhengi.
Þórarinn tengir þessa þróun einnig við eigin lífsreynslu. Hann hafi alist upp við lítil efnisleg gæði og því lagt mikla áherslu á að afla peninga og ná árangri. Síðar hafi hann þurft að endurmeta forgangsröðun sína eftir erfið veikindi og vanlíðan.
„Við erum upp til hópa orðin mjög aftengd án þess að gera okkur grein fyrir því og höfum oft á tíðum misst sjónar af því sem raunverulega skiptir máli í lífinu,“ segir Þórarinn og nefnir þar fjölskyldu, vini og samskipti við annað fólk.
Hann segir baráttu sína við þunglyndi og lyfjafíkn hafa orðið til þess að hann ákvað að ræða reynslu sína opinberlega. Viðbrögðin hafi sýnt honum hversu margir glími við vanlíðan og langvarandi verki án þess að hafa fundið lausnir sem henti þeim.
Þórarinn segir það hafa verið mikilvægasta verkefni lífs síns að vinna sig út úr þunglyndi og lyfjafíkn og verða aftur til staðar fyrir fjölskyldu sína. Telur hann mikilvægt að fólk sem hafi fundið leiðir sem geti mögulega hjálpað öðrum þori að segja frá reynslu sinni.
Athugasemdir