Anna Kristjánsdóttir
„Ég lokaði af allar tilfinningar og gerðist kall.“
Anna Kristjánsdóttir
Fréttaskot
Skoðun

Strætó hefur aldrei verið verri

Fólk

Helga­fell á Sel­tjarn­ar­nesi komið á sölu

Innlent

Falsaðar ljós­myndir orðnar algengar í fast­eigna­aug­lýs­ingum

Landið

Nál fannst í hrekkja­vökusúkkulaði á Akureyri

Innlent

Gleymdi kaffi­bolla og rusli og end­aði fyrir kæru­nefnd

Fólk

Breið­holts­laug, Laug­ar­dalur og Hósiló meðal staða sem fá góð með­mæli

Innlent

Vopn komu við sögu þegar ung­lingap­artý fór úr bönd­unum

Heimur

Trúður vakti óhug við grunn­skóla

Innlent

Einn lát­inn og annar á gjör­gæslu eftir hnífstungu­árás í Breið­holti

Fólk

Sjö góðar ástæður til að baka oftar

Viðtal

Greinar
    Viðtal

    Stjarnan á Sól­heimum

    Reynir Pétur Stein­unn­ar­son vakti athygli land­ans árið 1985 þegar hann gekk hring­inn í kringum landið meðal ann­ars til að vekja athygli á mál­efnum fatl­aðra og safna fyrir bygg­ingu nýs íþrótta­húss að Sól­heimum. Reynir Pétur fædd­ist heil­brigður en fékk heila­himnu­bólgu nokk­urra mán­aða gam­all og tæp­lega fjög­urra ára flutti hann á Sólheima þar sem hann hefur búið síðan. Hann talar í við­tali við Mannlíf meðal ann­ars um æsk­una, lífið á Sól­heimum, göng­una, fálka­orð­una og dauð­ann.

    29 mín. lestur

    Viðtal

    Við lítum svo­lítið á lífið öðrum augum heldur en mörg

    Hjónin Árni Björn Krist­jáns­son og Guðrún Ósk Mar­í­as­dóttir féllu fyrir hvort öðru við Skóg­ar­foss á sum­ar­kvöldi þá rétt um tví­tugt. Frum­burð­ur­inn er Halldóra María sem er með arf­gengan gena­sjúk­dóm og er fötluð vegna hans. Svo eiga þau tvo yngri syni sem eru arf­berar. Hjónin hafa gengið í gegnum hæðir og lægðir í líf­inu og má nefna áfallastreituröskun Árna vegna álags og streitu og þá fékk Guðrún hand­bolta í höf­uðið sem breytti öllu.
    Viðtal

    Breyttur heimur sem verður aldrei eins

    Kristinn Árni Lár Hró­bjarts­son er mús­íkalskur við­skipta­fræð­ingur sem hefur meðal ann­ars unnið hjá Plain Vanilla, Gang­verki og upp­boðs­fyr­ir­tæk­inu Sothebys. Í fyrra­haust stofn­aði hann ásamt Davíð Helga­syni frum­kvöðli hug­veit­una Vörðu sem leggur áherslu á þjóðar­ör­yggi og við­náms­þrótt. Varða stendur meðal ann­ars reglu­lega fyrir við­burðum og hélt fyrstu alþjóð­legu ráð­stefn­una sína á Íslandi í sumar – Reykja­vik Security Forum
    Viðtal

    Intró­vert­inn sem þurfti að verða extró­vert

    Óttar Örn Sig­ur­bergs­son, fram­kvæmda­stjóri ELKO, hefur starfað hjá fyr­ir­tæk­inu frá árinu 2004. Hann hóf feril sinn í sölu á tölvum og prent­urum skömmu eftir útskrift í við­skipta­fræði og hefur síðan unnið sig upp innan fyr­ir­tæk­is­ins. Í vor hlaut hann stjórn­enda­verð­laun Stjórn­vísis í flokki milli­stjórn­enda. Óttar Örn segir að stjórnun sé færni sem þró­ist með reynslu og mark­vissri sjálfs­vinnu. Hann telur sig ekki hafa verið neitt sér­stakan leið­toga áður fyrr en hafi lært mikið á leið­inni og leggi í dag ríka áherslu á að styðja starfs­fólk sitt, sýna þol­in­mæði og gera sér grein fyrir að var­an­legur árangur bygg­ist á tíma, trausti og sam­vinnu. Á lífs­leið­inni hefur hann einnig tek­ist á við ýmsar per­sónu­legar áskor­anir. Auk þess að glíma við of háan blóð­þrýst­ing og brjósklos hefur hann unnið með sjálfs­traust sitt og leitað sér fag­legrar aðstoðar sem hann segir hafa reynst dýr­mæt í bæði starfi og einka­lífi.
    Viðtal

    „Mínir líkar deyja yfir­leitt ungir“

    Mummi Týr Þór­ar­ins­son er eilífð­artöffari sem djöfl­að­ist í gegnum fyrri hluta ævinnar í drykkju, dópi og ves­eni og var með sjálfs­morðs­hugs­anir í mörg ár. Hann man enn eftir bragð­inu af hlaupi hagla­byssunnar þegar hann ætl­aði að ljúka þessu. En hann hætti við. Betra og fal­legra líf beið hans. Hann sagði skilið við neysl­una fyrir rúmum 30 árum og í áraraðir var hann for­stöðu­maður Götu­smiðj­unnar, með­ferð­ar­heim­ilis fyrir krakka í vanda, og nokkur þús­und ung­menni fengu þar hjálp. Svo heyrð­ust óánægju­raddir og ásak­anir sem tóku þungt á hann og í kjöl­far þeirrar atburða­rásar var Götu­smiðj­unni lokað. Mummi Týr upp­lifði þung­lyndi og kvíða í kjöl­farið og fékk hvergi vinnu. Það birti þó til og í dag býr hann ásamt eig­in­konu sinni, ást­inni í lífi hans, í Róm þar sem hún vinnur hjá Sam­ein­uðu þjóð­unum. Mummi Týr er kom­inn á eft­ir­laun og þrátt fyrir veik­indi á und­an­förnum árum nýtur hann lífs­ins á mót­or­hjól­inu sínu og í göngut­úrum. Á svöl­unum er ein­fætta dúfan Magga sem hann gefur reglu­lega að éta. Og hann hugsar enn um þá sem minna mega sín.