„Fyrirgefðu, ég var misnotaður þar af iðnaðarmanni sem var að laga húsið“

Mummi Týr Þór­ar­ins­son. Maður sem gekk hinn grýtta veg á fyrri hluta ævinnar en sneri síðan við blað­inu og fór að aðstoða aðra í sömu sporum. Í ítar­legu við­tali við Mannlíf opnar hann sig um mis­notkun, fíkni­vanda sinn og fleira en í þessum kafla er fjallað um það er hann var mis­not­aður þegar hann dvaldi á vist­heim­il­inu Sil­unga­poll.

Silungapollur

„Ég var Sil­unga­polls­barn,“ segir Mummi Týr sem seg­ist að minnsta kosti tvisvar sinnum hafa verið sendur á vist­heim­ilið á því tíma­bili sem mamma hans var ein­stæð. Hann var fjög­urra eða fimm ára þegar hann fór þangað fyrst ásamt eldri bróður sínum.

„Ég man að það var fullt af krökkum og rosa agi á öllu. Bróðir minn var einu sinni að sparka bolta og skór­inn fylgdi út í poll­inn sem stað­ur­inn er kenndur við og hann var hátt­aður ofan í rúm um miðjan dag fyrir það. Ég man að ég tal­aði við hann og hann var alveg miður sín uppi í rúmi um hábjartan dag. Ég man svona glefsur. Ég man að hurð­ar­hún­arnir voru mjög ofar­lega á hurð­unum þannig að börnin náðu ekki upp í þá. Það var járnagi þarna og þetta var bara ekki gott. Samt voru börnin út um allt úti og í hraun­inu og ein­hverjir iðn­að­ar­menn og ein­hver skúma­skot og úti­hús. Ég man glefsur.“

Hann ræskir sig.

„Fyr­ir­gefðu, ég var mis­not­aður þar af iðn­að­ar­manni sem var að laga húsið.“

Hann ræskir sig aftur.

„Þú sérð að um leið og ég byrja að tala um þetta þá fara í gang ref­lexar. Þá getur þú ímyndað þér hvað var gert við mig. Ég skildi aldrei af hverju ég átti erfitt með að gleypa pillur. Ég kúg­að­ist gjarnan.“

Hann sagði engum frá.

Mummi gróf þetta niður og átti ekki minn­ingu um mis­notk­un­ina fyrr en mörgum ára­tugum síðar í Ayahuasca-ser­emóníu sem sótti að hans sögn atburða­rás­ina frá Sil­unga­polli upp í með­vit­und­ina.

„Ég fór í kóma og þetta var svaka­legt upp­li­velse. Þetta er heill heimur. Í þessu ástandi labb­aði ég í gegnum mis­notk­un­ina og þetta var „grand finale“ fyrir mig. Auðvitað upp­lifði ég sorg og alls konar í æsku eftir að þetta gerð­ist en mér fannst svo gott að fá síð­asta púslið í minni sjálfs­skoðun. Nú „meik­aði sens“ af hverju ég tikk­aði í öll boxin sem mis­notað barn.“

Mummi segir að upp­lifunin hafi verið svo ótrú­leg að erfitt sé að gera sér grein fyrir henni. Hann seg­ist þó telja að hann hafi loks losnað undan síð­ustu bönd­unum sem tengdu hann við við­kom­andi mann og að þá hafi loks­ins orðið honum ljóst hver hann væri í raun. Í kjöl­farið hafi hann gengið í gegnum afar erf­iða helgi, upp­lifað mikla van­líðan og átt við martraðir að stríða.

„Þetta var alveg skelfi­legt. En eftir á var þetta samt svo heilandi.“

Hann segir þetta vit­und­ar­ferða­lag hafa verið stóra örlaga­vald­inn í lífi sínu sem hjálp­aði honum að jarð­tengja sig betur og hreinsa út margra ára­tuga gamlan sárs­auka. „Öll fyrri reynsla nýt­ist mér í dag og mér finnst ég bara maður að meiri. Ég veit alveg hel­vítis hell­ing en eftir því sem ég veit meira þá fatta ég hvað ég veit ógeðs­lega lítið,“ segir Mummi Týr og orðar þetta svipað og Sókrates á að hafa gert. „Ég er alltaf að fræða mig. Ég er að horfa á fyr­ir­lestra á dag­inn í „chillinu“ - TedTalk til dæmis og læra um með­virkni eða brotin sam­bönd. Ég er alltaf að mennta mig.“