Guðmundur biðst afsökunar: „Bið Guð og þjóðina að fyrirgefa mér“

Guð­mundur Ólafsson hag­fræð­ingur seg­ist í aðsendri grein í Morg­un­blað­inu skulda íslensku þjóð­ina afsök­un­ar­beiðni. Fyrir 25 árum síðan tók hann þátt í einum vit­laus­asta gern­ingi ævinnar, að eigin sögn, og biður hann guð einnig afsök­unar. Ástæðan er fjár­magnstekju­skatt­ur­inn sem hann tók þátt í að koma á fót.

Hann byrjar grein­ina á dæmisögu úr eigin lífi:

„Árið 2017 flutti ég búferlum og seldi eign og keypti aðra og átti í afgang þrjár millj­ónir króna, sem ég lagði í bundna verð­tryggða bók til þriggja ára hinn 16.9. 2017. Um dag­inn vitj­aði ég höf­uð­stóls­ins, sem þá var laus. Nið­ur­stöður þess­arar ávöxt­unar fylgja hér á eftir og er miðað við verð­trygg­ingu, banka­inni­stæðu 16.6. 2020 og gengi banda­ríkja­doll­ara og sviss­nesks franka: (tafla og mynd) Þarna sést að ef ég hefði keypt sviss­neska franka og geymt undir kodd­anum í þrjú ár hefði ég hagn­ast um 885 þús. kr. umfram það sem ég fékk frá bank­anum en 656 þús. kr. ef ég hefði geymt doll­ara undir sama kodda.“

Hann við­ur­kennir svo að hann beri meðal ann­arrra ábyrgð á þessu. „Ástæða þess­arar herfi­legu útreiðar íslenskrar inni­stæðu er tví­þætt. Í fyrsta lagi mið­ast íslensk verð­trygg­ing ekki við gengi gjald­miðla heldur með­al­einka­neyslu­út­gjöld sem end­ur­spegla seint og illa verð­mæti pen­inga. Samt er fjár­magnstekju­skatt­ur­inn verri söku­dólgur og hefur vinur minn Vil­hjálmur Bjarna­son gert honum góð skil hér í blað­inu,“ skrifar hann og heldur áfram:

„Þar verð ég að játa syndir mínar: Fyrir um 25 árum var ég skip­aður í nefnd til þess að koma á fjár­magnstekju­skatti. Þar var sjálfur ráðu­neyt­is­stjór­inn Indriði Þor­láks­son og urðum við fljótt sam­mála um að þessar tekjur bæri að skatt­leggja eins og aðrar tekjur. For­ystu­menn verka­fólks í nefnd­inni töldu það frá­leitt og skipti nú engum togum að Indriða var vikið úr nefnd­inni og inn kom hlýðn­ari maður. For­ystu­menn verka­fólks töldu einnig ófært annað en að skatt­leggja verð­bætur eins og vexti saman, því ógjörn­ingur væri að greina í sundur verð­bætur og vexti. Þetta varð ofan á. Sagt var að skatt­ur­inn yrði ein­ungis 10%, en verka­lýðs­flokkur hækk­aði þetta síðan í 22%. Þetta er vit­laus­asti gern­ingur sem ég hef staðið að og bið ég Guð og þjóð­ina að fyr­ir­gefa mér að hafa ekki reynt að gera allt vit­laust á þessum tíma.“