Svona líður COVID-börnunum á Íslandi – Dapur dagur 9 ára stúlku: „Hún þolir hana ekki“

Sigríður Karls­dóttir, lífs­leikni­kenn­ari og heilsu­ráð­gjafi, lýsir degi í lífi níu ára stúlku á COVID-tímum í pistli sem birt­ist á Vísi. Líf stúlkunnar er væg­ast sagt dap­urt en því miður lík­lega upp­lifun margra. Sigríður seg­ist vilja minna lands­menn á að skelfi­leg áhrif COVID á mót­un­arár barna.

„Níu ára stúlkan vaknar og lítur út um glugg­ann. Hún finnur haust­sól­ina gæla við and­litið. Eitt augna­blik líður henni vel. Bros fær­ist yfir and­litið og hún man hvað er gott að vera til. Sak­leysið lið­ast um æðarnar og hugur hennar færir hana í gamla minn­ingu sem hlýjar henni um allan kropp­inn,“ lýsir Sigríður.

„Hún stendur upp. Fer fram og týnir saman tómu bjór­dós­irnar. Þær eru orðnar dálítið margar und­an­farið. Hún hjálpar mömmu á kló­settið. Fær sér korn­fleks með vatns­bland­aðri mjólk á meðan hún hugsar um hvort afi smit­ist. Og hvort mamma fái vinnu.“

COVID er ósýni­legur fjandi en gríman minnir stúlk­una á plág­una. „Hún finnur sér nesti. Fann gul­rót í ísskápnum. Setur á sig tösk­una og skott­ast út. Gríman upp. Festir hana vel bak­við eyrun. Hún þolir hana ekki. Grímuna. Gríman minnir hana alltaf á hvað allt er vont,“ segir Sigríður.

Hún segir börn í dag neyð­ast til að lifa í von­inni: „Á hverjum degi von­ast hún til að allt lag­ist. Að mamma hætti að drekka. Að hún geti leikið oftar við vini sína. Að hún geti æft íþrótt­irnar sínar sem eru skemmti­leg­astar í heimi. Að hún geti farið í sund með ömmu. Að hún geti rölt á bóka­safnið og gleymt sér þar. Að heim­ur­inn verði bara öruggur. Allavega ein­hvers staðar. En hún getur bara vonað. Það er það eina sem hún hefur. Eina sem Covid börnin okkar hafa. Munum eftir veru­leika barn­anna. Setjum okkur í spor þeirra og sjáum hvort við getum unnið saman þaðan.“