Harðar deilur um „vinalega“ kúnna: „Frekar vil ég fá klapp á rassinn og vera kölluð vina“

Það er óhætt að segja að sitt sýn­ist hverjum innan Facebook-hóps­ins Sögur af dóna­legum við­skipta­vinum í vik­unni. Þar hafa átt sér stað harðar deilur um hvort það sé í lagi þegar við­skipta­vinur kallar starfs­mann „elskan“ eða önnur sam­bæri­leg orð.

Lína nokkur hóf umræð­una í byrjun en hún segir þetta óþol­andi. „Hey… við­skipta­vinir sem kalla „elskan!!“ Og eiga við mig… ég er ekki elskan þín og þú ert ekki að vera kurt­eis með því að kalla þjón­ustu­konur elsk­urnar eða vin­urnar… því ekki kallar þú karl­menn í sömu störfum þessum orðum. Og ég tek þessu ekki og mér er alveg sama þó þú sért móðg­aður…. yfir því að ég sé móðguð,“ skrifar Lína en hún bætti þessu svo við síðar:

„Mig langar að koma því að að í þetta skiptið kemur við­skipta­vin­ur­inn aftan að mér kallandi elskan til að ná athygli minni en ég hef bara aldrei lent í því að vera kölluð elskan nema af kall­inum mínum… svo eðli­lega tók ég þetta ekki til mín.. og hann varð svona hissa að ég hefði ekki gert það. Ég sagði bara kurt­eis­lega á móti að ég væri ekki elskan hans… og svo hjálp­aði ég honum með það sem þurfti en hann var bara móðg­aðri en allt yfir þvi að hann mætti ekki kalla mig það sem hann vildi.“

Önnur kona, Sigríður, skrif­aði færslu innan sama hóps en þar tók hún hinn pól­inn. Þeirri færslu var eytt stuttu síðar. „Vá hvað ég sakna þess að vera kölluð: gæskan, vinan, elska, ást, ljúfan og öll þessi ljúfu orð. Það má ekk­ert í dag!!! Jú þú mátt vera kölluð „Drusla –trash– í druslu­göngu „. Sætti mig aldrei við það! Frekar vil ég fá klapp á rass­inn og vera kölluð vina. Bara tján­ing.“

Færsla Línu stendur enn og þar hafa ófáir skrifað athuga­semd. „Án djóks eg gæti ælt yfir orð­unum elskan og VÆNA,“ segir ein kona meðan Jósef nokkur heldur að þetta teng­ist kyn­slóðum. „Er þetta ekki yfir­leitt gam­alt fólk að tala svona? Ég hef verið i þjón­ustu­störfum. Var hér áður oft kall­aður ljúfur og elskan af gömlum konum og stundum körlum. Fannst það bara vina­legt yfir­leitt er fólk bara gefa hlýju eða kær­leik með svona,“ segir hann.

Annar karl­maður segir henni að slaka á. „Ég held að þú ættir aðeins að slaka á. Ég sem við­skipta­vinur legg mig fram um að koma vel fram við afgreiðslu­fólk og hluti af því er einmitt að vera vin­gjarn­legur og því kalla ég afgreiðslu­fólk vini – vinur og vina. Ef þú tekur því eitt­hvað illa þá er það eitt­hvað sem þú þarft að athuga en ekki ég,“ segir sá.

Kona nokkur seg­ist gera þetta við alla, bæði konur og karla. „Ég kalla alla elskan! Hvort sem ég er við­skipta­vinur eða að vinna í þjón­ustu starfi og geri ég það ekki til þess að vera kurt­eis heldur er þetta hvernig ég tala segi ég þetta ósjálfrátt já geri ég það vilj­andi já  segi ég þetta hvort sem þú ert barn, kven­maður eða karl­maður.. uu já. Ef svona fer í taug­arnar á þér þá slepp­irðu því að hlusta á þessu til­teknu orð,“ segir hún.

Kristín nokkur kemur Línu til varnar og segir þetta snú­ast um mörk. „Þetta er ekki spurn­ing um dóna­skap heldur um ákveðin mörk. Henni finnst þetta fyrst og fremst óþægi­legt og það er ekk­ert við­kvæmt við það. Það hafa allir sín mörk og þau eru mis­mun­andi.“