„Foreldrar sem vilja ekki fá Covid-19 smit inn á heimilið sitt ættu að ræða við unglingana sína og segja þeim að hætta að gera bjöllu- og dyraat hjá fólki í hverfinu þar sem hér er morandi í smitum sbr ástandið td í Laugarnesskóla. Bjöllur, húnar og hurðir eru snertifletir og veiran getur lifað þar lengi. Þau vita ekki nema covid smitaður íbúi sé nýbúinn að snerta allt,“ skrifar Hildur nokkur í hóp íbúa Langholtshverfis.
Einar svarar Hildi og segir veiruna ekki fara í gegnum húð auk heldur hafi kórónuveiran verið með okkur frá aldaöðli. Segir hann jafn framt flensuna vera hættulegri fyrir fólk undir 60 ára aldri og dánartíðni af COVID-19 vera svipaða og af flensu.
Ein svarar Einari: „Æi góða bullið. Heildardánartíðni í heiminum er margfalt meira á undanförnu ári en er af flensu.“
Hildur skrifar svo til Einars: „Ég er EKKI AÐ SEGJA AÐ VEIRAN FARI Í GEGNUM HÚÐ. Hún berst MEÐ höndunum í vitin þegar fólk snertir td á sér andlitið (þar sem vitin eru á okkur flestum) eftir af hafa fengið veiruna á hendurnar af snertifleti eins og td dyrabjöllu.“
Einar skrifar: „Það deyja venjulega milljónir manna á ári úr öndunarfærasýkingum, lungnabólgu og flensu. Það var engin breyting árið 2020. Það sem áður var kallað flensa eða lungnabólga heitir nú COVID-19. Á Íslandi deyja venjulega um 80 til 150 manns árlega úr öndunarfærasýkingum, lungnabólgu og flensu. Engin breyting áriđ 2020.“
Fólk keppist við að svara Einari, en hann virðist alltaf vita betur. Jóhannes nokkur skrifar að lokum: „Mig grunar að enginn fái þig af þessari skoðun þinni. Það er allt í lagi. Hafðu hana bara ef þér líður vel með hana. Það breytir því þó ekkert að þessi skoðun þín er alröng og satt best að segja orðið þreytandi að þurfa að segja fullorðnu fólki að 2+2 sé 4 en ekki 5.“
Fjóla nokkur vill halda sig við efnið: „Er ekki aðalmálið að foreldrar taki í krakkaskítana sem eru að gera at? Þeir eru óþolandi.“
Og önnur skrifar: „Það er auðvitað ekki í lagi að krakkarnir séu að gera dyraat. Veira ekki veira. Talið við krakkana að finna sér eitthvað annað að gera en að stríða fólki.“
Hildur segir að bjölluatið sé löngu hætt að vera bara „stríðni“ það sé orðið áreiti. Segist hún næstum hætt að nenna fara til dyra svo slæmt sé það. Fjölskylda og vinir viti af þessu og sé farið að hringja á undan sér.
Í ágúst síðastliðnum segist Hildur hafa kvartað í hverfishópnum undan því að stöðugt væri verið að gera bjölluat hjá henni. „Svo þetta hefur staðið ansi lengi yfir,“ skrifar hún.































Athugasemdir