Þórdís gerði allt „samkvæmt bókinni” eftir nauðgun: „Ég veit að hann er hvergi nærri saklaus“

Þórdís Vals­dóttir er lög­fræð­ingur og fjöl­miðla­kona og hún segir frá sárri reynslu:

„Ég var 19 ára og ég kærði ekki. Ég gerði allt „sam­kvæmt bók­inni”, í upp­hafi í það minnsta. Leitaði beint til Neyð­ar­mót­töku LSH í Fossvogi og var skoðuð af lækni og gaf skýrslu.

Svo var mér greint frá því hvernig svona mál fara í rétt­ar­kerf­inu. Um 70% nauðg­un­ar­mála kom­ast aldrei í dóm­sal. Sönnun í slíkum málum er erfið – orð gegn orði, þið vitið. Opin­ber­unin líka erfið. Ég treysti mér ekki í þann slag og reyndi mitt besta að sópa öllu undir teppið.“

Þórdís spyr:

„Er mað­ur­inn sem braut á mér sak­laus fyrst sekt hans var ekki sönnuð? Já, hann er sak­laus fyrir dómi. En ég veit að hann er hvergi nærri sak­laus,“ og heldur áfram:

„Umræðan und­an­farna mán­uði hefur verið erfið fyrir alla þolendur ofbeldis, ég þori að full­yrða það. Okkur er ein­fald­lega ekki trúað. Er fjar­stæðu­kennt að trúa þeim örfáu þolendum sem greina opin­ber­lega frá þeim brotum sem þær hafa orðið fyrir? Það hljóta allir að sjá að eng­inn leikur sér að því að opin­bera sig með slíkum hætti.

Ætlum við virki­lega að sam­þykkja það að hátt­virtir karl­menn innan sam­fé­lags­ins, innan rétt­ar­kerf­is­ins, brýni raustina og smáni opin­ber­lega konur sem segja frá, til þess eins að rýra trú­verð­ug­leika þeirra?“

Þórdís vill meina að „það er mik­il­vægt að við áttum okkur öll á því að við erum ekki ein­ungis að tala um eitt ákveðið atvik, eina ákveðna konu og eitt brot. Við erum svo marg­falt fleiri. Þetta snýst um rót­gróin við­horf í sam­fé­lag­inu, í menn­ingu okkar.

Við erum í miðri bylt­ingu, bylt­ingu fyrir breyttum við­horfum og betra rétt­ar­kerfi sem vinnur ekki bók­staf­lega gegn þolendum. Baráttu gegn kyn­bundnu ofbeldi.

Ósk mín er ekki sú að konur verði ekki fyrir ofbeldi, heldur sú að karlar hætti að beita konur ofbeldi. Til þess að sú „útópía” geti orðið að veru­leika þurfum við öll að leggj­ast á eitt. Strax í dag.“