Sigrún spyrnti sér upp af botninum: „Vona að ég geti notað mínar verstu upplifanir öðrum til gagns“

Sigrún Sig­urð­ar­dóttir, jafn­ingja­fræð­ari hjá Bata­skóla Íslands sagði frá sinni reynslu af fíkn í hlað­varpi vel­ferða­sviðs Reykja­vík­ur­borgar á dög­unum.

Sigrún hefur verið án efna og áfengis í rúm tíu ár, en hún fór í lang­tíma­með­ferð og sótti svo um Grettistak, sem er 18 mán­aða end­ur­hæf­ing­ar­úr­ræði fyrir fólk sem er að koma úr neyslu.

„Það var hjálp í því að hafa stuðn­ing. Maður þarf nefni­lega að byggja sér upp algjör­lega nýtt líf þegar maður kemur úr svona heimi og finna sér nýtt fólk.“

Við þurfum tengsl og til­gang segir hún, en það var það sem hún fann í Grettistaki.

„Þetta var staður sem mér fannst gott að vera á, svo ég fór að vera með handa­vinnu­tíma og skák­tíma í sjálf­boða­liða­starfi. Síðan fékk ég laun­aða vinnu hjá þeim á sumrin og þar var mér svo bent á að sækja um sem jafn­ingja­fræð­ari í Bata­skól­anum.“

Sigrún er með bipolar og seg­ist ennþá fá man­íur og mjög erfið þung­lyndisköst.

„En nú er ég með verk­færi til að koma mér á betri stað frá þeim. Þess vegna finnst mér ég lifa í bata með sjúk­dómnum, því hann tekur ekki yfir líf mitt þegar hann lætur á sér kræla.

Það er mikið af fólki þarna úti sem er að þjást. Ég hef mikla samúð með fólki og stundum langar mig að gera meira en ég get og má. Ég vona að ég geti notað mínar verstu upp­lif­anir til að gera öðrum til gagns.

Ég hef fundið leið til að gera það, með því að deila af mér, í von um að ein­hver með­taki eitt­hvað af því sem ég er að segja. Ég fékk mikla hjálp frá öðru fólki sem var til­búið að deila af sér og segja sína sögu. Það er það besta sem ég veit að sjá fólk ná árangri. Það er svo fal­legt sjá fólk sem hefur þjáðst taka gleði sína á ný.“